Isara ang kanyang mga mata at inantabayanan ng pagkadama sa panaginip, hindi niya alam gaano katagal siya natulog hanggang marinig niya ang pagkatok ng pinto na tila papalapit na bibagsak.
— Arabelle! Buksan mo ang sumpaang pinto!
Binuksan niya ang kanyang mata na pinapailalim at tumayo nang marinig ang tinig ng kanyang asawa na naglalakas-loob at galit. Lumapit siya sa pinto at pagkatapos hinalughog nito kung paano ito umuugong sa bawat t***k.
— Alam mo ba ang oras?
— Bukas mo na lang ang sumpaang pinto!
Lumayo siya at naisip na mayroong masama na nagaganap. Ayaw niyang buksan ang pinto. Huminga siya ng malalim at pagkatapos nagpasya na makipag-usap sa kaniya.
— Pumunta ka na sa kama, Kerem, pag-uusapan natin ito bukas kapag malamig ka na at pareho tayong bata ng mga tao. Pakiusap.
