Aylin hemen yukarı çıktı, üzerine uzun sade bir penye elbise taktı. Islak saçlarını kuruttu, aynada kendi yansımasına bakarken yüzü düştü. Düşündüğü tek şey vardı, acaba beni yargılarlar mı?
Sonra karnına dokundu ve okşadı, çünkü dedesi ve babannesinin onu evlilik dışı bir çocuk olarak görmesini istemiyordu. Tek temennisi buydu.
Tam o sırada kapı zili çaldı.
Kaan kapının hemen biraz önünde onu bekliyordu. ''Hadi koş, açalım kapıyı'' diyerek elini uzattı. Yüzünde destekleyici sevecen bir gülüş vardı. Aylin gülümsedi ve Kaan'ın elini tuttu.
Kaan kapıyı açtığında, karşısında heyecan içindeki Hacer Anne'yi ve arkasında sakin bir ifadeyle duran Mehmet Baba'yı buldu.
"OĞLUM!" diye bağırdı Hacer Anne, kollarını açarak. Orta yaşlı, tombul, sevecen bir kadındı. Bir elinde kocaman bir file çan
