Yakışıklı biraz sonra konuma gelmişti. Gece, Batum'un sıcak, nemli havasını serin bir esintiye bırakırken. Şehrin ışıkları, uzaktaki Karadeniz'in karanlık sularında titreyen yıldızlar gibi parlıyordu.
Yakışıklı, Büyük Anıt'ın altında, devasa taş heykelin soğuk gölgesinde heyecanla bekliyordu. Her saniye, içini kemiren bir şüpheyle geçiyordu. 'Belki de gerçekten gelmeyecek.' diye düşündü. Artık beyni kendini yanıltmaya başlamıştı, ''Belki de o kafede gördüğüm, beynimin bana oynadığı acımasız bir oyundu.'' diye homurdandı.
Yaklaşık yirmi dakika sonra, umudu bir sis gibi dağılmaya başlamıştı. Omuzları çökmüş, yüzünde derin bir hayal kırıklığı okunuyordu. Tam dönüp gitmeye hazırlanırken, uzaktan gelen güçlü bir motosiklet homurtusu kalbini yerinden oynattı. Bir umut ışığı, gözlerinde yenide
