Sofie POV
Mabilis ang bawat paghakbang ko patungo sa bandang likod ng kulungan kung saan madalas kaming tumambay ni Mylene. Hindi maampat ang mga luha ko na patuloy sa pagpatak kaya hindi ko na masyadong maaninag ang daan at hindi ko namalayan ang tao sa aking harapan na yumakap sa akin ng mahigpit.
“Ok ka lang!? Anong nangyari bakit ka umiiyak?” Ang nag-aalalang wika nito sa akin. Sa ilang araw na pagkakaibigan namin ay nakatagpo ako ng kapanatagan sa kan’ya.
Hinila ako nito paupo sa isang bakanteng upuan at naupo kaming dalawa. Kinabig niya ang aking ulo kaya lumapat ang aking mukha sa kan’yang dibdib, dinig ko ang pintig ng kan’yang puso na tila musika sa aking pandinig at unti-unti kong naramdaman ang pagkalma ng aking dibdib.
Ilang sandali pa kaming nanatili sa ganoong posisyon h
