ทันทีที่รถพยาบาลมาจอดหน้าโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง คุณกวินภพก็ถูกนำตัวลงมาอย่างรวดเร็ว โดยมีพสุธาและคุณหมออีกสองท่าน พร้อมด้วยพยาบาลมายืนรอรับคนไข้อยู่ก่อนแล้ว
กรวิกเดินประคองมารดา โดยกวินตราเดินตามรั้งท้ายเนื้อตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว เธอพยายามทำตัวเข้มแข็ง เก็บกลืนก้อนสะอื้นในอกเอาไว้ และพยายามนึกในทางที่ดีว่าผู้เป็นบิดาจะต้องไม่เป็นไร
หญิงสาวยืนมองร่างไร้สติของคุณกวินภพถูกเข็นเข้าไปในห้องฉุกเฉิน เธอกัดริมฝีปากแน่น พร้อมกำมือเล็กจิกเล็บเข้าไปในเนื้อหนัง
ก่อนที่พสุธาจะเดินเข้าไปในห้องฉุกเฉินก็หันกลับมามองกวินตราด้วยความห่วงใย ก่อนที่นายแพทย์หนุ่มจะตัดสินใจหันหลังเดินกลับมาเผชิญหน้าคนตัวเล็ก และยกมือสองข้างวางลงบนไหล่บอบบาง
“อย่าเพิ่งคิดมากนะคุณแก้ม ตอนนี้อาจารย์หมอหลายท่านกำลังมาดูอาการคุณลุง เดี๋ยวผมจะเข้าไปร่วมสังเกตการณ์ด้วย ถ้ามีอะไรคืบหน้าจะรีบออกมาบอก” กวินตราพยักหน้ารับพร้อมริม
