กวินตราควบมินิคูเปอร์คู่ใจมาจอดบนลานจอดรถด้านหน้าคอนโดมิเนียมหรู และพยายามกดต่อสายหาพสุธาอีกครั้ง ทว่าก็ยังติดต่อไม่ได้ สุดท้ายเธอจึงเข้าไปนั่งรอที่ล็อบบีด้านหน้า ด้วยหวังว่าหากชายหนุ่มผ่านมาก็จะได้เห็น
หลังจากนั่งรอไปสักพัก กวินตราก็เพิ่งสังเกตเห็นว่าตนเองรีบร้อนออกมาจากบ้านทั้งที่ยังสวมรองเท้าแตะสีชมพูขนฟูฟรุ้งฟริ้ง ซึ่งเอาไว้ใส่เฉพาะในบ้านเท่านั้น อีกทั้งชุดเดรสสายเดี่ยวตัวยาวก็ยังบางเบาจนไม่อาจป้องกันร่างกายจากอุณหภูมิเย็นเยือกภายในล็อบบีแห่งนี้ได้
ทว่าเธอก็ยังอดทนรอแล้วรอเล่า นั่งกอดกายบางที่เริ่มเย็นเฉียบตั้งแต่หัวจรดเท้า กระทั่งเวลาล่วงเลยไปจนเกือบบ่ายโมง กวินตราก็เริ่มถอดใจ ร่างเล็กค่อย ๆ หยัดกายลุกขึ้นยืน ก่อนจะก้าวเดินเพื่อจะออกจากล็อบบี และเมื่อเธอช้อนสายตาขึ้นมา ก็พบกับพสุธาที่กำลังเดินเข้ามาพอดี
ชายหนุ่มดูท่าทางเหนื่อยล้า ทว่าพอหันมาสบประสานดวงตาคู่งาม คนตัวโตก็ยิ้มอ่อนโยน
