“ไม่ไปกับพวกเราจริง ๆ เหรอลูก”
คุณกุสุมาเอ่ยถามกวินตรา ในขณะที่กำลังจะออกเดินทางไปยังสนามบินพร้อมด้วยคุณกวินภพและกรวิก เพื่อร่วมกิจกรรมเอาท์ติงของบริษัทซึ่งจัดขึ้นที่รีสอร์ตแห่งหนึ่งในจังหวัดภูเก็ต
“คราวนี้แก้มขอผ่านดีกว่าค่ะ พอดีมีนัดกับขวัญ” กวินตราหยิบยกชื่อขวัญจิราขึ้นมาเป็นข้ออ้าง
“งั้นพ่อกับแม่ไปก่อนนะลูก”
คุณกวินภพว่าพลางรั้งร่างเล็กของลูกสาวเข้ามากอด ก่อนจะก้มลงหอมศีรษะเล็กด้วยความทะนุถนอม และปล่อยกวินตราได้ร่ำลากับมารดา จากนั้นท่านทั้งสองก็ขึ้นไปนั่งบนรถตู้สีดำคันงาม
เมื่อเหลือกรวิกเป็นคนสุดท้าย ชายหนุ่มก็ก้าวมาหยุดยืนมองใบหน้าอ่อนเยาว์ของคนเป็นน้อง ก่อนยกมือหนาขึ้นวางลงบนศีรษะและโยกไปมาเบา ๆ
“เมื่อไหร่จะยอมเล่าให้พี่ฟังซะทีว่าคืนนั้นมันเกิดอะไรขึ้น”
กรวิกเอ่ยถามถึงเหตุการณ์เมื่อหลายวันก่อนที่กวินตราเมามายกลับมา ซึ่งเป็นคำถามที่เขาพร่ำถามน้องสาวหลายต่อหลายครั้ง ทว่าก็ยังไม่
