หลังจากที่จื่อหมิงและยี่ซิน พาอาจื่อเข้านอนแล้ว ทั้งคู่ได้พากันกลับมาที่ห้องพักของตน จื่อหมิงล้มตัวลงนอนไปกับที่นอน ส่วนยี่ซินนั้นนางดับไฟแล้วก็ขึ้นไปนอนบนที่นอนเดียวกัน ยี่ซินนอนตะแคงหันหน้ามาทางจื่อหมิง
"ท่านพี่ วันนี้ท่านมีอะไรหนักใจหรือไม่ เหตุใดท่านจึงไม่ค่อยพูดจาเท่าไรนัก "
"ข้าเพียงแต่มีเรื่องต้องคิด มากมาย เจ้าอย่าได้ใส่ใจเลย "
"เรื่อง แขกของท่านอาจารย์ใช่หรือไม่" นางรู้อยู่แต่แสร้งถามเขาออกไป
"ไม่ใช่หรอก นอนเถอะ พรุ่งนี้ข้ามีงานต้องทำอีกเยอะ "
ยี่ซินจับแขนของจื่อหมิงเข้ามาให้กอดตัวเอง เขาสวมกอดนางแล้วจุมพิตไปที่หัวของนาง
"หากวันนึง ข้าต้องพรากกับเจ้า ข้าก็มิอาจจะทนอยู่ได้ ยี่เอ๋อร์ เจ้าและลูกคือหนึ่งเดียวในหัวใจข้า "
"ท่านพี่ ท่านอย่าได้คิดอันใดมากไปเลย ข้าก็มิอาจทนได้เช่นกันหากข้าต้องขาดจากท่าน ข้าจะไม่มีวันปล่อยท่านให้หลุดมือข้าไปแน่ๆ ขอให้ท่านสบายใจ
