หลานหลงกลับไปยังที่พักของตัวเอง เขารู้สึกเจ็บปวดในใจอย่างมากมาย ยี่ซินนางมีครอบครัวที่มีความสุขไปนานแล้ว เขาเองต่างหากที่ยังไม่ยอมปล่อยวาง
ตอนนี้หลานหลงนอนน้ำตาไหลลงมาเพราะความเจ็บปวดใจที่นางไม่ใยดีต่อเขาอีกแล้ว มีทางเดียวคือต้องตัดใจจากนางเช่นกัน เขานอนหลับตาไปพร้อมกับน้ำตาแห่งความเจ็บปวดเช่นกัน
วันนี้ จื่อหมิงเข้ามาดูอาการของเขา เพราะท่านหมอหลิวเซินออกไปสั่งสมุนไพรที่ร้านสมุนไพร จื่อหมิง ไม่ค่อยยิ้มแย้มเท่าไรนัก เขาเดินเข้ามา แล้วคารวะท่านแม่ทัพ
"คารวะ ท่านแม่ทัพ วันนี้อาจารย์ให้ข้ามาดูแผลให้ท่าน" จื่อหมิงเอ่ยออกไป แต่เขากลับหลบสายตาของหลานหลง
"อืม เชิญ " หลานหลงขึ้นไปนอนที่เตียง แล้วจื่อหมิงก็เดินเข้ามาเปิดแผลที่ขา และที่ท้องของเขา และทำความสะอาด
หลานหลง และจื่อหมิงไม่พูดอันใดต่อกัน เพียงแต่หลานหลงนั้นจ้องหน้าของเขาอย่างไม่ละสายตา อยู่ๆหลานหลงก็เอ่ยขึ้น
"ท่า
