บทที่ 13 ของว่าง

1078 Words

“นายจะไปไหนก็ไปได้เลยนะ วันนี้ฉันให้นายพัก” พิชชากล่าวอย่างอารมณ์ดี ภายในรถเบนซ์คันหรูที่จอดเทียบท่าอยู่ท่ามกลางลานจอดรถแห่งบริษัทใหญ่ใจกลางเมือง ลูกน้องหนุ่มเหลือบตามองเจ้านายสาวสวยจากกระจกหลังด้วยสายตาสงสัย “อีกแล้วหรอครับ พักนี้คุณพิชชาจะใจดีเกินไปแล้วนะครับ” ทิวเอ่ยตอบอย่างข้องใจ “หรือไม่ชอบ” “ชอบสิครับ ชอบมากเลยด้วย ขอบคุณมากนะครับบอสคนสวย” ทิวรีบกล่าวตัด เผยยิ้มร่าออกมาก่อนที่เจ้านายสาวจะเปลี่ยนใจ พิชชานั้นกลับไม่ได้สนใจอะไรมาก เมื่อสิ่งที่เธอกำลังจะไปทำนั้นสำคัญยิ่งกว่าอะไร “ฉันไปหาเดนละ ต้องดำเนินภาระกิจใหญ่” หญิงสาวยิ้มแย้ม สะพายกระเป๋าแบรนด์ชาแนลสีครีมอ่อนออกเรียบแต่หรูไว้ฝั่งแขนด้านซ้าย ก่อนจะยกขาเรียวย่างก้าวออกไป “หุ้ว กูคงเป็นลูกน้องที่โชคดีที่สุดในโลก อย่าเพิ่งใจอ่อนนะครับคุณเดนนิส ผมยังอยากหยุดอีกยาว“ทิวเผยยิ้มร่าจนเห็นฟันบนล่าง กล่าวจบร้องเพลงตึ๊ดๆก่อนจะสตาร์ทรถเคลื่อนออกไปอย่างสบายใจ ภายในบริษัทยักษ์ใหญ่ ร่างเพรียวระหงย่างเข้ามาอย่างสง่า หยุดฝีเท้าลงหน้าห้องประจำตำแหน่งประธานบริษัทที่มีป้ายเขียนระบุไว้อย่างชัดเจน กำปั้นเล็กยกขึ้นมาเคาะประตูสามคราจนได้รับคำอนุญาตจากคนในห้องที่ตะโกนออกมา “เข้ามา” ชายหนุ่มนั่งก้มหน้าทำงานโดยไม่แม้แต่จะละสายตามามองคนที่เปิดประตูเข้ามา จนฝีเท้าส้นสูงที่มาหยุดอยู่ตรงหน้าทำเขาคิ้วขมวดช้าๆ ก่อนเสียงเอ่ยทักจากหญิงสาวจะทำเอาเขารีบเงยหน้ามอง “อรุณสวัสดิ์ค่ะว่าที่สามี” “ใครว่าที่สามีคุณ”เพียงได้ยินคำนั้น เดนนิสไม่รอช้า รีบสวนกลับพรางจ้องหน้าหญิงสาวตาเขียว “ที่รักไงคะ” ทว่าพิชชากลับไม่สน ยังคงยิ้มหวานเอาใจคนตรงหน้า รอยยิ้มที่สะกดใจเขามาแล้วคราวหนึ่ง ยังไว้ครั้งนี้เขาก็มีหวั่นไหวบ้างแหละ “มาทำไม” ว่าแล้วไม่รู้จริงมั้ย แต่คนด้านหน้าก็เผยปฏิกิริยารีบหลบสายตาก้มหน้าทำงานอย่างเร็วแสง แม้สีหน้าจะยังคงเรียบนิ่ง แต่ในใจคงจะกำลังมีหวั่นอยู่ล่ะสิ เห็นเช่นนั้นก็ทำเอาคนมองไม่สามารถที่จะหุบยิ้มได้ “แหม๋ เสียงแข็งเชียวนะคะ“ หญิงสาวไม่วายยังคงหยอกล้อ ”วันนี้เราไม่ได้มีนัดคุยงานกัน“ ”คุณไม่มี แต่ฉันมี“ “อะไร” คิ้วเข้มขมวดเข้ากันด้วยความสงสัย เงยหน้าขึ้นมองคนสวยอีกครา ”ก็ภารกิจพิชิตใจแฟนเก่าไงคะ“พิชชาไม่พูดเปล่า สาวเท้าเรียวก้าวอ้อมไปด้านหลังชายร่างใหญ่ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ประธาน มือเรียวค่อยๆลูบไล้อยู่บนไหล่กว้าง โครงหน้าสระสวยโน้มเข้าใกล้ลำคอหนาจนคนบนเก้าอี้รับรู้ได้ถึงลมหายใจอุ่นที่สัมผัสเข้ากับต้นคอตน มือหนากำปากกาแน่น กดอารมณ์ที่กำลังลุกแล่นอยู่ในตัว “ออกไปได้แล้ว ผมจะทำงาน“ ถ้อยคำสั่งเสียงแข็งถูกเปร่งออกมา ”อย่าเพิ่งไล่สิคะ พิชทำของว่างมาให้คุณด้วย“มือเล็กผละออกจากไหล่หนา ก่อนจะเดินมานั่งเก้าอี้ตรงข้าม สายตาคมเหลือบมองกล่องของว่างที่ถูกวางไว้ปรายโต๊ะเขาไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ พิชชาเอื้อมมือไปหยิบมันมาก่อนจะจัดการแกะกล่องออกอย่างตั้งใจ โดยการกระทำทั้งหมดของหญิงสาวถูกสายตาคมจ้องมองอยู่อย่างเงียบๆ “ฝีมือฉันเลยนะคะ ที่คุณชอบกิน”เมื่อแกะเสร็จก็เงยหน้ามองชายตรงหน้า ในขณะที่อีกคนรีบก้มหน้าหลบสายตาแสร้งทำตัวว่าไม่ได้สนใจแทบจะไม่ทัน “ผมไม่ชอบ” แถมยังปฏิเสธเสียงแข็งอีกต่างหาก “ถ้าคุณไม่ชอบของว่างเนี่ย จะทานอย่างอื่นแทนก็ได้นะคะ“ ดีดตัวขึ้นจากเก้าอี้ สาวเท้าเข้ามายืนเบื้องหน้าอีกคน ก่อนจะหย่อนก้นนั่งลงบนตักแกร่ง มือสองข้างคล้องลำคอหนาโดยที่เขาไม่ทันแม้แต่จะตั้งตัว เมื่อสติกลับมาก็รีบเอ่ยสั่งเสียงเรียบ “ออกไป” “ใจร้ายจัง ไม่คิดจะลองชิมดูสักนิดหรอคะ..” แสร้งสีหน้าเศร้าโศก กล่าวถามเขาเสียงเบาดั่งรู้สึกผิด แท้จริงในใจกลับตรงกันข้าม เพียงแค่อยากจะหยอกล้มเขาเพียงท่านั้น และเขาเองก็รู้ดีถึงนิสัยหญิงบนตัก เดนนิสไม่ได้ตอบอะไรแต่จ้องมองคนบนตักด้วยสายตาอันไม่อาจคาดเดา “อย่ามองแบบนั้นสิคะ…”ปากกล่าวอย่าง การกระทำอย่าง ความจริงเธอไม่ได้สนใจสายตาอะไรของเขาแม้แต่น้อย เพียงคำพูดสิ้นสุด มือเรียวที่คล้องอยู่รอบลำคอก็ผละออกมาข้างหนึ่ง ลูบไล้ลงมาจนถึงแผงอกแกร่ง มือเล็กซุกซนยังคงลูบวนไปมาอย่างชอบใจ “แน่นเหมือนเดิมเลยแฮะ..” “อุ๊ป..!!!” ดวงตาเบิ่กกว้างขึ้นด้วยความตกใจ เมื่อปากเธอกำลังถูกครอบครองด้วยปากเขา มองดูคนตรงหน้าที่กำลังหลับตาขยี้เรียวปากเธออย่างโหยหา ก่อนจะค่อยๆเคลิ้มตาม ดวงตาที่เบิ่กว้างค่อยๆปิดลงรับรสจูบแสนหวานที่ชายผู้ขึ้นชื่อว่าแฟนเก่ากำลังถาถมเข้ามาให้ ฝ่ามือเล็กที่ทาบอยู่บนอกแกร่งค่อยๆกำเสื้อสูทเนื้อดีแน่น รสจูบเริ่มที่จะเร่าร้อนดุดันขึ้นเรื่อยๆจนเกิดเสียงจ๊วบจ๊าบขึ้นมาท่ามกลางความเงียบสงัดในห้อง จูบกันต่ออย่างยาวนานไม่มีแม้แต่ความคิดที่จะผละ เมื่อความรู้สึกต้องการกำลังครอบงำ “อื้มมมมม” จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ! ”แฮกๆ…“ ใบหน้าจิ้มลิ้มร้อนผ่าวขึ้นมา ค่อยๆลืมตามองคนตรงหน้า เมื่อจูบอันดุดันสิ้นสุด พากันหอบหายใจถี่ เพียงแค่ได้สติ เดนนิสก็รีบเอ่ยปาก ”ออกไ—-อื้ม!“ คำพูดยังไม่ทันพ้นคอก็เป็นพิชชาที่คราวนี้รีบพุ่งเข้าปิดปากเจ้าตัวด้วยริมปากอวบอิ่มของเธอ หญิงสาวรู้ดีว่าเขาจะเอ่ยอะไรออกมา ในเมื่อยังไม่สามารถเปลี่ยนใจเขาได้ เธอก็จะใช้วิธีนี้ปิดปากร้ายนั่นไว้เสีย

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more