“ฉันคิดไว้ไม่มีผิด ว่าเธอต้องกลับมา”
“ฉันเคยบอกคุณแล้วว่ามันเพิ่งจะเริ่ม แต่คาดว่าตอนนี้ใกล้จะจบแล้วแหละค่ะ” พิชชายิ้มหวาน เธอมั่นใจว่าเกมส์กำลังเดินมาถึงจุดจบ
“ใครว่าล่ะ ถ้าฉันไม่อนุมัติ มันก็ไม่มีทางจบ หรืออาจจะจบ แต่จบไม่สวย” หญิงวัยกลางเผยยิ้มเจ้าเล่ห์ ทุกอย่างอยู่ในกำมือเธอ หากจะจบก็ต้องได้รับคำจากเธอเพียงคนเดียว พิชชาไม่ได้ทำอะไรให้เธอเกลียดหรอก แถมตอนนี้ยังเพรียบพร้อม เพียงแต่ว่าตนนึกหมั่นไส้กับความหยิ่งยะโสหัวแข็งของหล่อนก็เพียงเท่านั้น
“ไม่คิดเลยนะคะ คุณอุตส่าห์กำจัดฉันออกไปได้ คิดว่าจะหาคนดีๆให้กับลูกชายแบบที่เคยกล่าวสะดิบดี ที่ไหนได้ล่ะคะ พอฉันกลับมาก็เห็นเดนกกอยู่กับผู้หญิงในผับ หรือฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าคุณหญิงดารินมีรสนิยมแบบนั้น“ พิชชาตอบสวน ทำเอาหญิงวันกลางหน้าชาไปกันครึ่ง ทุกคำพูดล้วนมาจากใจจริง ไม่ได้อยากประชดหรือเอาชนะ ทว่าเธอไม่พอใจอย่างหนัก มันเหมือนถูกหยามว่
