Üzerimdeki beyaz elbisem ile aşağıya indiğimde herkesin aşağıda ki sedirlerde oturduğunu görmemle gülümsedim.
Ama onlar bana şaşırmış gözlerle bakıyorlardı.
Yanlarına doğru ilerleyip önce Agit ağanın daha sonra Awzer hanımın elini optukten sonra Zerda'nın yanına oturdum.
"iyi misin kızım" diyen Agit ağa ile ona bakıp gülümseyerek
"iyiyim baba" demekle yetindim.
"emin misin buke" Awzer hanımın sesiyle ona dönüp
"eminim jimom" diyip gülümsedim.
Onlar ben yokken ne konuşuyorlarsa onu konuşmaya devam ettiler.
İşin garip tarafı Bawer'in konusunu bile açmıyorlardı.
Ben ne kadar kızgınsam onlar daha fazla kızgın olmalılar çünkü kendi yetiştirdikleri evlatlarından böyle birşey beklemiyorlardı.
Beş ay boyunca bunları düşünüp kendimi daha fazla yıpratmamaya elimden geldiğince mutlu olaca
