(Ellai’s POV)
Hindi ko pinalabas sa aking silid si Reynold noong dumating ang lawyer ni Kimneth. Ibinigay niya lahat ng pagmamay-ari ni Kimneth lalo na ang perang limangpung milyon. Nanlaki naman ako sa perang inilapag niya sa aming mesa. “Hanggang dito na lang po ang aking pagiging lawyer sa pamilyang Santiban,” malungkot na saad nito.
Nakatitig lang ako sa kaniya at napapaisip. Kung malungkot siya, kasiyahan naman ang dating na iyon sa akin. And besides wala na ring manggugulo sa akin at sa amin ni Reynold.
“Nakakalungkot namang marinig iyon mula sa iyo,” pagpapanggap ko naman.
Tumayo siya at kinamayan ako. “Alam kong malungkot ang nangyari kay Mr. Kimneth Santiban at sa pamilya niyo. Pero hangad ko na sa tamang panahon ay magiging maayos ang lahat,” pagpapaalam niya.
Bahagya akong
