Chapter 2: Her True Color
1495 Words
(Ellai’s POV)
“Napapaisip ako kung sino si Reynold Gonzales,” pagsisinungaling ko sa kaniya. Yung buong akala ko na alam niya ang tungkol sa amin ni Reynold, pero mabuti at iba pala ang ibig niyang sabihin. I almost caught by him.
Agad akong umupo at pinagpatuloy ang aking pagkain. Hindi ko mapigilang manginig ang aking mga tuhod. Napaisip ako na si Reynold pala ang makakasama ko sa naturang project. “Temptation, iyan ang title ng project na meron ka,” pagsasalita ng aking asawa na si Kimneth.
“Ah, oo matagal ko na rin na gustong maging lead actress. Pero hindi ko inasahan na kinausap mo ang director na para dito.” Ngumiti ako na ikinangiti niya naman.
Nang matapos na siyang kumain ay agad na siyang naghanda papunta sa mall na pinagtrabahuan niya. Hinanda ko ang kaniyang bag at ilang sandwich na aking nilagay doon. “Huwag kang magpapagutom.”
Tumango siya sa akin. “Oo naman.”
Habang nakatalikod siya sa akin at naglalakad papunta sa kaniyang kotse ay sinundan ko siya. Napatitig ako sa bewang niya na mahigit sa sixty inches ang laki at sa tingin ko ay lalo pa siyang tumaba. “Huwag mong pababayaan ang iyong sarili,” nag-aalala kong sabi pero kasalungat ang nasa isip ko.
Hinalikan niya ako sa noo at pumasok sa kaniyang sasakyan. Kumaway naman ako hanggang sa hindi ko na siya maaninag at tuluyan na siyang nawala.
Tumalikod na ako at humakbang papasok sa aming bahay. Nang akma kong sarhan ang pinto ay siya namang pagbungad ni Reynold. “Hey, lonely girl,” bati niya sa akin.
Agad akong napatingin sa paligid. “Bakit ka nandito?” bulong ko sa kaniya.
Ipinasok niya ang kaniyang kamay dahilan na hindi ko masara ang pinto. “Hindi kasi maali-alis ang ungol mo sa utak ko. Yung pagsambit mo sa pangalang—“
Tinakpan ko ang kaniyang mga labi gamit ang aking kanang kamay. “Hoy! May makarinig sa mga pinagsasabi mo.”
Agad niyang kinagat ang aking mga daliri. “Mukhang hindi ka pa naliligo?” Kumindat pa siya matapos niya iyon sabihin.
Ngumiti ako at pinapasok siya sa aming bahay. “Gusto mong maligo tayo?” pagpapanyaya ko sa kaniya.
“Sige.” Agad niya akong hinalikan sa mga labi.
Alam na alam ni Reynold kung nasaan ang aming palikuran dahil palagi namin itong ginagawa kapag wala si Kimneth sa aming bahay. Bawat sulok ay halos naging saksi sa aming kahalayan at kataksilan.
Namalayan na naming na nasa luob na kami ng bathtub. Hinubad niya ang sapatos nito at ako naman ay sumandal. Hindi niya hinubad ang damit nito habang naghahalikan kami at sinisiksik ang katawan sa luob na maliit ng espayo na iyon. Hindi ako nakakaramdam nang pagkabagot tuwing ginagawa namin ito ni Reynold. He is spontaneous and it drives me crazy. Tinanggal niya ang damit ko habang hinahalikan ang aking leeg. He sniffed till my belly. I opened the faucet dahilan na mabasa ang kaniyang damit. Habang basa siya ay nababakat ang katawan nito lalo na ang kaniyang matapang na pang-ilalim. Pero hindi siya natinag at pinaghahalikan naman ako. Ibinaba niya ang kaniyang pantalon dahilan na nakita ko ang dapat ay hindi ko nakita. Binuksan ko naman ang bath soap bottle at maraming nilagay sa bathtub kung nasaan kaming dalawa. “Punong-puno na tayo ng bula.” Sabay hawi ni Reynold sa mga bulang nasa paligid namin.
Bulong ko naman sa kaniyang kanang taenga, “ayaw mo iyon? So romantic right?”
Panay himas niya sa katawan ko lalo na sa aking dibdib. Hindi naman siya nakapagpigil at ipasok ang kaibigan niya sa akin.
“Ah!”
At sinimulan niya na ang paggalaw.
Narinig ko ang isang sigaw mula sa labas. “Ellai! Ellai!”
“Boses iyon ni Kimneth! Bumalik siya!” Biglang hindi mapalagay si Reynold. Hindi niya pa rin kinalas ang pagpasok nito sa akin. Papalapit at palapit ang boses na iyon. “Ano ang gagawin natin?” saad nito sa akin.
Hindi rin ako mapalagay. “Honey nasaan ka?” paghahanap sa akin ni Kimneth.
Ipinasok ko sa bathtub ang mga sapatos ni Reynold kinuha ang twalyang malapit sa akin. Tamang-tama naman na narinig ko ang pagbukas ng pinto sa palikuran at sigurado akong si Kimneth na iyon. “Huwag kang gumalaw,” saad ko kay Reynold na tumango naman siya.
“Honey nandito ako!” pagsisigaw ko at alam kong narinig ni Kimneth iyon. Agad kong tinakpan ng twalya ang aking dibdib kung saan ay nagtatago ang ulo ni Reynold.
Pagkahawi ni Kimneth sa telang nagtatago sa bathtub ay tumitig ako sa kaniya. “Honey, bumalik ako dahil—“
“Naliligo ako,” sabi ko sa kaniya na parang walang nangyayari.
Kitang-kita ko ang pagtataka sa kaniyang mukha. “Nakalimutan kong dalhin ang aking laptop,” pagsasalita ni Kimneth.
Ramdam ko ang paggalaw ng kaibigan ni Reynold kaya napaingil ako, “ahh…”
“Bakit?” takang saad ni Kimneth na hindi inalis ang pagkatitig sa aking mga mata.
Napalunok laway ako. “Ah, wala biglang pumulikat ang paa ko,” pagsisinungaling ko pa sa kaniya.
“Ganoon ba.” Bigla siyang lumapit at akmang hawakan ang paa ko.
Agad akong nagsambit, “umalis ka na baka naghihintay sa iyo si Chairwoman. Nakakahiya naman kung pinapahintay mo siya.”
Ngumiti siya sa akin at tumayo. “Mag-iingat ka ok?”
“Oo,” sabi ko na agad siyang umalis.
Hindi ako gumalaw hanggang sa narinig kong papalayo ang kaniyang sasakyan.
(Kimneth’s POV)
Habang nagmamaneho ako papunta sa opisina ay naalala ko ang aking nakita habang ang aking asawa ay nasa bathtub. Nakita ko mismo mula sa salamin ang lalaking nakatago sa twalya na nilagay ni Ellai sa kaniyang dibdib. Nagawa pa nilang makipagtalik sa mismong bahay ko?!
Hindi na ako nakapag-isip ng mabuti hanggang sa dumating na ako sa mall. Sinasagad na talaga ni Ellai ang pagtataksil sa akin.
“Nahuli mo naman ang pinakamamahal mo?” tanong ni Jane sa akin habang naghihintay siya kay Ice.
Nahihiya man akong sabihin sa aking kababata ay hindi na ako tumanggi. “Hindi ko alam kung bakit niya iyon nagagawa sa akin.”
“Kasi isa kang dakilang martir. Look at yourself.” Nakaramdam ako nang panliliit sa aking sarili.
“Chairwoman, alam mo naman na mahal na mahal ko ang asawa ko diba?”
She tapped my shoulder, “pero you need to accept the fact na malayong-malayo ka sa lalaking kinababaliwan niya.” Napagtanto ko ang kaniyang sinasabi na pawang katotohanan. Ano ba ang laban ko sa kaniyang lalaki. “Kaya, kung ano man ang maitutulong ko huwag kang mahiya na humingi sa akin,” dagdag pa ni Jane.
Tumango ako sa sinabi niya. Bigla kong narinig ang pagwawala nang kararating na si Grace at ang kasama nitong si Erick na malayo kong kamag-anak. Dumagdag pa ang dalawang ito sa aking iisipin. Mas lalo pa akong napahiya noong nagwala pa si Grace na pinipigilan naman ni Erick.
“Mahiya naman kayo!” Inis na sigaw ko sa kanila noong umalis na si Chairwoman Jane kasama si Ice. “Hindi niyo man lang inisip na nakakahiya ang inyong mga ginawa!” dagdag ko pa.
Napayuko lang si Erick at hinablot papalabas ang kasintahan nito.
I was so exhausted, nakakapagod ang buong araw emotionally, physically at mentally. Habang papauwi ako sa bahay at nag-drive sa aking kotse ay biglang tumawag sa akin si Ellai na agad ko namang sinagot, “Ano iyon honey, bakit ka napatawag?”
“Honey, hindi ako makakauwi ngayon. Mag-iinsayo kami para sa tapping.” Nakaramdam ako nang pagdududa sa mga sinabi niya sa akin.
Pero hindi ako nagpahalata. “Sige, kung iyan ang makakabuti.” Saka tinapos niya ang kaniyang pagtawag sa akin.
Nabaling naman ang atensyon ko sa aking kanan noong nakita ko ang pulang ilaw na dahilan na pinahinto ko ang aking sasakyan. “Ellai?” tanging sambit ko habang kitang-kita ko kung paano niya pinaghahalikan ang lalaking kasama niya. Iyan ba ang sinasabi niyang mag-iinsayo? Nasa sasakyan siya ng ibang tao. Hindi ko napigilang mapaluha sa aking nakikita. Takam na takam siya sa bawat halik na ginagawa ng lalaki sa kaniya. Hindi man lang siya nakaramdam nang lungkot o ‘di kaya ay inisip ako bilang asawa niya? Tanaw ko kung paano siya nagtataksil sa akin. Hindi ko inalis ang aking titig sa kanila habang ang luha ko ay hindi rin nagpapigil. Umalis ang kanilang sasakyan habang hindi ko man lang magawang igalaw ang aking mga kamay.
Beep!
Beep!
Bumalik ako sa katinuan noong maraming ingay na ang naririnig ko na agad akong umusad. Nanginginig ang mga kamay ko at ang galit sa puso ko ay umaapaw. Bigla akong kumaliwa sa isang gilid. Agad ko siyang tinawagan at pinangaralan, “akala mo hindi ko alam na may iba kang lalaki!”
“Ano ang pinagsasabi mo honey?” pagmaang-maangan niya.
Sigaw ko naman, “matagal ko nang alam na may lalaki ka Ellai! Pero parati kitang pinagbibigyan! Pinamatawad at iniintindi! Ngayon this is enough! Umuwi ka!” utos ko sa kaniya.
“At ano? Makukulong ako sa bahay na may kasamang mataba na kagaya mo?” Ikinagulat ko ang kaniyang sinabi.
Nanginig boses na sambit ko sa pangalan niya habang hawak ko ang aking telepono, “Ellai.”
“Nagtitiis lang ako sa’yo Kimneth pero mukhang ikaw pa ang agrabyado sa ating dalawa.” Paano niya nasasabi ang mga katagang ito sa akin. Does she ever care for me?
Humugot ko nang lakas at nagtanong sa kaniya, “Kahit minsan minahal mo ba ako Ellai?”
- Writer
