Beynim daha çalışmaya başlamadan araladım gözlerimi. Hemen yanımdaki yastıkta Azap yatıyordu. Gözleri kapalı ve tüm yüz kasları gevşekti. Ki uykusunda da kaşlarını çatmış olmasını beklerdim.
Gömleğin yakasını görünce eğdim başımı hafifçe. Üzerinde hala gömlek ve pantolonu vardı. Sırt üstü öylesine uzanmış da uyuyakalmış gibiydi.
Gerçek bir işgalci gibi hissediyordum kendimi.
Gerçi onun da tepkisi fazlaydı sonuçta. Üstüne atlamadım ya! Yanında öyle uzanıyorum! Kendi de yanıma yatabilirdi. Yabancısı da değildim, sevmese de karısıydım. Daha ne mahremlerimizi biliyorduk da aynı yatakta uyumak mı dertti yani!
Azap’ın gözleri aralanınca ben kapattım gözlerimi. Hafifçe doğrulup uzandığını hissettim. Komidinden çıkan sesten de telefonuna uzandığını tahmin ettim. Birkaç dakika sonra,
“Güna
