NAGISING kami kinabukasan ni Kurt nang magkatalikod. Tahimik lang ako at hindi na nagtangkang makipag-usap pa sa kaniya.
Masyadong napagod ang puso ko mula kahapon ng umaga hanggang makatulog ako kagabi. Isang bagay lang din ang na-realize ko sa lahat ng ito.
Kung ganitong set-up ang gusto ni Kurt. Sige, papayag ako. Mag kaniya-kaniya na lamang kami.
“Nasa parking space na daw sa basement ang kotse mo.” Wika ni Kurt nang makalabas ako ng bathroom galing sa paliligo.
Walang salita na tumango na lamang ako at nagbihis. Hindi ko na alintana kung pinapanood ni Kurt ang pag-aayos ko o hindi. Masyado na akong nauumay na siya na lamang ang iniintindi ko. Hindi ko na muna siya dapat problemahin ngayon. Kailangan mag-focus muna ako para sa exams ngayong umaga.
“Aalis ka na?” Tanog ni Kurt nang
