***
"Oy kurban olduğum! Sen hoş geldin." Diyerek merdivenlerden hızla inen annem Herdem abiye sarıldığında, babam da yanına gidip kolunu sıktı. "Hoş gelmişsen oğlum." Herdem abi ikisinin elini öpüp bana baktığında, gözlerim dolmuştu. Benim yanımda duran tek kişiydi. Biri bana kötü söz etse anında karşısında Herdem abiyi görürdü. Yanımda olduğu yıllar en mutlu olduğum zamanlar olabilirdi. Onun sayesinde zaten dışarı çıkıp Çekdar'ı görebiliyordum ama tabi onu sevdiğimi bilmiyordu. Sonra ansızın askere gitti ve bir daha dönmedi. Bu zaman içinde ona darılıp, gücendim ve bir daha ismini dahi anmadım. Şimdi onu karşımda görünce o günlere dönüp duygulandım. Yanıma gelip karşımda durup gülümseyince, çukur gamzesi hemen kendini beli etmişti. Parmağımı o çukura sokup az deşmiyordum. "Büyümüşsün." D
