Çekdar'dan...
İmam nikahı kıyılır kıyılmaz, gözlerimi Zeydanlar’a diktim. İçimde patlamaya hazır bir öfke, dilimde yılların kini vardı. Gözüm hiçbirini seçmiyordu, hepsi aynı iğrençlikteydi bana.
"Defolun şimdi konağımdan." Sesim tok, buyurgan ve netti. Umursamadım suratlarındaki öfkeyi. Umursamam da.
"Üslubuna dikkat et Çekdar Ağa, bundan sonra kayınpederinim ben senin."
Bu lafı duyduğumda yumruğum kendiliğinden sıkıldı. İçimdeki her şeyi bastırdım, ama gözümdeki parıltıyla ona duruşumu gösterdim.
"Bu nikah kıyıldı diğe aşiretimden biri olamasın Necdet Ağa. Bu durumu kabul etmem, aşiretini yok etmem için engel değil. Tek sözüme bakacağını bilirsin, durumu kendinize güç etmeyin. Bir oğlunu aldım, sülaleni de alırım. Unutma!”
Kelimelerim kılıç gibiydi, onun sinirden kıpkırmızı kesilen
