***
"Kız Acuze, açsana!" Diye bağıran, Hayriye ablayla derin bir nefes aldım. Ödüm kopmuştu, manyak karı! Kapı öyle mi çalınırdı? Kapının kilidini açıp ona baktım. "İkidir kapına geliyorum açmıyorsun. Hayırdır?!" Beline yerleştirdiği kollarıyla bana hesap sorunca, "Duştaydım." Dedim. "Gel kahve yap." Deyip, arkasında biri var mı diye hemen kontrol ederek tekrar bana baktı sessizce konuşup. "Bunların gelişi hiç hayra alamet değil kız." Demesiyle yutkundum. Bunu bende biliyordum ama başkasından duymakta ayrı bir ürkütüyor insanı. "N-niye, ne duyduk abla?" Sesimin titremesine anlam veremeyip, lüzumsuzca yüzüme baktı. "Kız ben nereden bileyim. Gel şu kahveleri yap, öğreniriz." Başımı onaylayarak salladığımda, gitmişti. Elimi kalbimin üzerine bıraktım, deli gibi atıyordu. Oysa benim hiç öğrene
