***
Zemheri'den...
Mutfakta kınalı elimi yıkadığımda, çoktan rengini tenime vermişti. O sırada ailenin bekar kızları mutfağa girdiklerinde, içlerinden biri konuştu. "Kız Zemheri sırrını bize de söyle ağa tavlayalım. Ailedeniz ne de olsa." Onlara göz devirdim, gıcık kapıyordum. Küçükken az zorbalamamışlardı beni. "Kader." Deyip gidecekken arkamdan gülüştüler. "Tabi tabi biliriz. Ağayı odaya almak olsa gerek kader." Kıstığım gözlerimle onlara döndüm. "Bu havlamalarını, hiç bir zaman ağa karısı olmayacağını bildiğin için acına veriyorum. Düğünümde görüşürüz." Peçenin altında sinsi bir sırıtış oluşurken dudaklarımda, o kızın yüzü düşmüştü. Böyle kalırsın işte. Mutfaktan çıktığımda, arkamdan saydırdıklarını işitiyordum ama pek de umurumda değildi. Nede olsa yüzsüz yüzsüz zengin koca bulmak i
