***
Çekdar'ın sözleriyle donup kalmıştım. Resmen bana ya git ya kal diyordu. Peki ben ne yapacaktım? Benden bu kadar çabuk vazgeçmesi zoruma gitmişti. Her türlü zorluğu atlatıp bugüne gelmemiş miydik? Sırf ona taciz etme dediğim için miydi yoksa annesinin suçlu olduğunu söylemediğim için miydi? Ağzımı tam açmıştım ki, odanın içini dolduran telefon zil sesiyle gözlerini benden alıp telefonu kulağına dayadı. "Söyle Savaş." Deyip, karşı tarafta konuşan Savaş'ı çatık kaşlarıyla bir süre dinleyip, "Tamam geliyorum kardeşim." Diyerek telefonu kapatıp, bana baktı tekrar. "Bu konuyu akşam gelince konuşuruz Zemheri, sende düşün taşın." Odadan çıkıp, suratıma kapayı kapatığında gözlerimi yummamla iki yaş yanaklarımdan süzüldü. Dün bir, bugün iki ve biz ayrılma konuşması yapmıştık. Vazgeçmek bu kada
