Ok aaminin kung hot siya masyado para maging professor namin I mean yung tipong mapapasabi ka nang SPANK ME DADDY hahaha my god buti na lang di ako masyadong na loading di gaya nang mga classmate ko they’re like a beast waiting for they’re prey and that prey is our new professor .
“everyone I’m your new professor I’m Zacharia Conrad Wyatt” malamig na ani niya
Gustuhin ko mang mamangha sa nakikita hindi ko magawa masyado siyang seryoso at nababalutan ng nakakatakot na awra akala ko sa w*****d ko lang mababasa o mararanasang matakot pero di naman ako nainform na pati pala sa real life may ganito
“Introduce yourself one by one infront of the class” saad niya
Nag-simula na sila magpakilala at dahil nasa hulihan ako mageesketch muna ko nakakatamad kayang maghintay char…. nag-eenjoy ako sa ginagawa ko dahil naiimagine ko kasi ideal man ko klaso sa sobrang fucos sa kanya di ko na malayan na may professor pala kami kaya ang ending mga mars ganere.
“Mind sharing us what’s on your mind Ms. It looks like you have your own world not minding that im here in front of you.” mapanganib at may panunuya niyang ani.
“I’m sorry sir I-aaahhm I’m Mharjhyine Denliegh Mabini 17 years. Old” utal kong sagot sa kanya masyadong nakaka intimidate si sir sa ganyang awra yong tipong ready ka ng kainin sa k*** echos para siyang isang lion na ready ka ng lapain anytime.
“I don’t tolerate that kind of attitude in my class are we clear Ms.Mabini?” madiin niyang tanong
“sorry professor wyatt”nakayuko kong paumanhiN
Nagpatuloy ang discussion hanggang mag-lunch time na nakakangawit na din na din ng pwet dahil sa tagal ng pagkakaupo ko dalawang oras ba namang leksyon ewan ko lang.
“That’s for today class bye”
Minsan di ko na talaga maintindihan si sir sala sa init sala sa lamig diba kasi kanina kulang na lapain niya ko ng buhay tas ngaun parang wala lang he even beed goodbye to us hanep kaya ako ngayon papunta ng cafeteria para mananghalian kung ang iniisip niyo ay kakain ako doon it’s a no tutulong lang naman ako kay ate meyrna ganito aksi gawain ko sa kanya simula last year ang dahilan kailangan ko daw kasing maging independent sa sarili ko total malakas naman daw ako kaya ito tuwing lunch time tumutulong ako dito yong sinasahod ko naman dito iniipon in case of emergency.
“Magandang tanghali nay meyrna kamusta po kau.” pagbabati ko sa kanya
“Maayos naman kami dito anak ikaw ang kamusta.” nakangiting sabi niya
“As usual ganun pa rin walang pinagbago.” tipid kong sagot
“Oy!! denden ngaun ka lang uli nagawi dito ah..” nagtatampong sabi ng kaibigan ko
“hahaha ikaw talaga katampuhin mo tutulong ako uli sa inyo.” natatawang saad ko sa kanya
“Ganun ba sige buti naman para kahit papaano may nakakausap na ko dito.” excited niyang ani
Sana talaga walang sumira ng araw ko ngayon inis na nga ako dahil hindi pumasok ang dakila kong bestfriend.