The First Havieno's Obsession

CHAPTER 3: Him

Vien's Pov

(Via's mommy)

I'm at our room, Shiro was still asleep. 5:00am palang naman kaya i didn't wake him up....after what happened yesterday our Via didn't said a thing nagkulong lang siya sa kwarto. I badly want to hug our precious i know how confuse she is right now.

Sa iisiping dapat last year pa to nangyari pero pinigilan namin, nagawa naming pigilan dahil nandito si Viro ng mga oras na yun at nasa school naman si Via. Diko alam anong magiging reaksiyon ng kuya niya pag malaman niyang nangyari na ang kinakatakutan namin.

Mayaman kami pero kumpara sa yaman ng mg Havieno lalo na ng unang Havieno walang wala kami dahil isang kumpas lang ng kamay niya't kaya niyang kunin ang lahat lahat samin.......... maging si Via.

Dahan dahan akong Bumangon sa kama namin ingat na ingat na di magising si Shiro. Tinungo ko ang kwarto ni Via alam kong gantong oras ang mga gising niya di nako kumatok binuksan ko ito gamit ng spare key namin. Nadatnan kong nakaupo si Via sa kama niya habang nakatulala.

"Mommy, litong lito na po ako" nakatulalang sabi niya sa kawalan unti unti naman akong lumapit sakanya at kinuha ng suklay sa may bedside table . Dahan dahan kong sinuklay ang lampas dibdib niyang buhok sobrang lambot at bango nito. Dalaga na ang Via namin malaki na ang pagbabago ng katawan niya mas gumanda ang kurba at hugis niya sa nagdaang taon kaya pano namin mapapatigil ang lalaking iyon kung ganto ang takbo ng kanyang pisikal na kaanyuan she's really growing as a swan.

Wala pa ring kibo si Via diko naman masagot ang sinabi niya kanina kasi kahit na magulang niya ako alam kong wala ako sa lugar para sabihin sakanya ang mga nangyayari. Masyado siyang matalino kaya alam kong malalaman niya rin ang lahat lahat. Yinakap ko ng mahigpit ang tahimik na si Via our precious, gagawin ko ang lahat upang maibigay ang normal na buhay na alam kong dati niya pa gustong matamasa.

"Via, sweetie you'll going to be fine mommy and daddy is here okay? we'll visit you time to time right now wala tayong magagawa anak kahit na ubusin pa natin ang perang meron tayo walang porsyente ang pagkapanalo natin, mahal na mahal ka namin kaya don't ever think na hinahayaan lang namin ang mga to ...sa ngayon wag ka munang masyadong mag isip babalik rin sa dati ang lahat." Mahaba at mahinahon kong lintanya habang yakap yakap si Via tumango naman siya bilang pagsang ayon kaya hinalikan ko ang tuktok ng ulo niya.

Maya maya pa ay iniwan kona si Via maghahanda na siya para sa pag alis niya mamaya , alam kong labag sa kalooban ni Via ang pagsama pero masyado kaming iniipit ng Unang Havieno.

Pagkalabas ko ay dali dali akong pumunta ng kwarto upang kunin ang cellphone ko, wala na si Shiro ng makarating ako sa kwarto.

Agad kong kinalikot ang contacts at hinanap si Viro, siya ang pinaka kailangan namin ngayon.

Naka dalwang ring palang ay sinagot na agad ito ni Viro

"Mom?" Nasa france ang panganay namin sa ngayon siya ang tumutulong sa grandparents niya sa company namin dun.

"Viro, anak you need to come home as soon as possible" diretsahan kong sabi wala na sa isip ko kung naka abala man ako

" Why?did something happen?" kulang rin sa emosyon ang panganay namin pero sa oras na ito halata ang kuriosidad at pag aalala sa boses niya

" It's about Via"

" D*mn"

Via's Pov

Tahimik lang kaming tatlo sa hapag kainan, tanging ingay lamang ng aming kubyertos at pinggan ang maririnig. Diko sinisisi sila mommy pero aminin ko man o hindi may konting tampo ako sakanila, buhay ko to pero wala akong kaalam alam.

"Lord Shiro, Lady Vivienne, nasa labas na po ang susundo kay Lady Via" nakayukong sabi ni kuya Sid

Agad naman akong nanlumo ng marinig iyon.

"Via will be there in a min" malamig na lintanya ni daddy habang nakatingin sa kanyang pinggan.

"H-hon di ba pwedeng sumama tayo sa paghatid kay Via?" Mahinang tanong ni mommy habang ang tingin ay nasakin.

" I don't think that Havieno will allow us Vien" napayuko naman ako ng marinig ang sagot ni daddy.

"Anak, Via remember don't make that first Havieno mad okay? call us if something happens that man isn't just an ordinary man it maybe impossible but still try to distance yourself. He is Isaiah Havieno, the first Havieno." Seryosong lintanya ni daddy habang taimtim na nakatingin ng diretso sakin. Im trying to digest what he just said Isaiah? not even familiar even he's surname.

I know there's something fishy i just cant pointly know what it is. Everytime i try to ask mom and dad di nila ako pinapansin they're always changing the topic. Wala ba talaga akong karapatang malaman? Buhay ko pero wala akong karapatang malaman? Marami akong tinong kela mommy habang nasa hapag pa kami like "who is he?" "May atraso ba tayo sa pamilya niya?" "Why is he taking me?" Marami pa pero ni isa wala silang sinagot.

..................

Nasa kotse nako ngayon at nakatingin lamang sa bintana di pamilyar ang daang tinatahak namin at nag aala pipi rin ang driver. Tahimik at naka pokus lamang ito sa daan nasa backseat ako pero dama ko pa rin ang pagiingat niya sa pagdridrive , satingin ko e mga nasa 23-25 years old palang tong sumundo sakin di masasabing ordinaryong driver lamang siya dahil sa tindig at angking kagwapuhan nito.

Sa sobrang pagiisip diko namalayang huminto na pala kami ang akala ko yun na pero bakit nasa gitna kami ng kagubatan? pinaglololoko bako ng Isaiah nato. Di muna ako lumabas at minaigi kong ilibot muna ang paningin sa paligid ngunit binuksan ng sundo ko ang pinto kaya napilitan akong lumabas at literal na kagubatan nga.

"Follow me Lady Via" magalang niyang saad habang nakayuko

Sumunod naman ako sa daang tinahak niya akala ko literal na kagubatan pero kung titignang maigi ang mga puno ay halos parepareho kaya di halata ang mga punong nakalinya na siyang may diretsong daan sa gitna. Diretso lamang ang paglalakad namin at matapos ang 2minuto tumigil siya kaya napatingin ako sa harap diko kasi makita dahil sa ang lapad ng likod nitong nasa unahan ko.

Halos malaglag ang panga ko ng makita ang isang malawak na sementadong lugar na may private plane sa gitna, private plane nga siguro to meron din kami nito pero mas malaki ang isang to.

"This way Lady Via" iginaya ako ng sundo ko papunta sa private plane kahit na gulat at kabado sumakay ako don.

Halos tatlong oras kami sa private plane at kahit inaantok ako pinilit kong matulog pagkarating namin sa kung saan sumakay nanaman kami sa isang kotse.

Matapos ang halos 40mins tumigil rin ang sinasakyan namin sa harap ng isang napakalaking mansion tripple ata ito sa laki ng bahay/mansion namin. Pagkababa namin ay diko mapigilang sambahin ang lugar sa malapitan ay di lang pala tripple siguro ay apat o limang beses ang kalakihan nito sa bahay namin at kahit ata buong angkan ng parents ko both side e kasyang kasya dito masyado itong malaki.

"Let's get inside Lady Via"

First Havieno's Pov

"She's here my lord"

This words made my system so alive. I put down the papers im reading and look at my wrist watch, almost 5hrs of travel she's maybe tired and starving.

I stand on my swivel chair put my hands in my pocket and walk straight through out the door.

I badly want to see her.

Via's Pov

Nakaupo lamang ako sa mahaba at malambot na sofa habang tahimik na sinasamba ang loob ng mansion kung sa labas ay elegante at maganda ito aba'y mas lalo naman sa loob halatang sobrang laking pera ang naiwaldas dito, modern at simple ang disenyo ng mansion na siyang mas nagpa ganda sa ambiance nito.

"Lady Via , Lord Isaiah is at the dining room waiting for you" magalang na saad nung sumundo sakin

Pero kakarating ko lang kakain agad, gusto ko pa sanang magpahinga at magpalit kaso naalala kong wala pala akong gamit na dala dahil yun ang sabi ng sumundo sakin wag daw akong magdala ng gamit, baka kasi papauwiin ako agad?

Iwinaglit ko ang mga naglalarong bagay sa isip ko at sumunod sa sundo ko papuntang dining, habang naglalakad ay diko talaga mapigilang mahumaling sa loob ng mansion. Nang makarating kami ng dining ay umalis din agad yung sundo ko nakakapanghinayang nga't diko manlang nalaman ang pangalan niya.

Tumingin ako sa may kahabaang mesa na puno ng maraming pagkain, kumalam tuloy ang sikmura ko maaga pa naman kaming umalis at nakarating kami dito ng tanghali.

"Sit" diko napansin ang lalaking nasa dulo ng mesa dahil siguro sa pokus ang mata ko sa mga pagkain. Etong lalaking to ang nagpunta sa mansion na may dalang sangkatutak na kalalakihan.

"Uuwi rin ba ako agad?" Tanong ko habang inaayos ang sarili sa upuang di gaanong malayo at di rin naman ako gaanong malapit sakanya, dalawang upuan lang ang pagitan namin.

"No" he answered while directly looking at me napalunok naman ako.

" This is your new home" parang wala lang sakanya habang sinasabi ang mga salitang iyon pero sakin parang binuhusan ako ng malalaking ice. Ako?dito titira?bagong bahay? The h*ck?

" Wait what? Ulitin mo nga " nakakunot noo kong sambit habang naka tingin sa mala perpekto niyang mukha. Sakanya ba tong mansion o sa pamilya niya? Kung titignan ay masyado pa siyang bata para magkaroon ng ganito kalaking mansion.

"Your going to live here" he said while he's cutting a beef steak with manners, para siyang maria clara pero sa iisiping dito ako titira kasama siya? ay isang napaka hirap na bagay.

" I can't mom and dad will find me" kahit na alam kong sa kaloob looban ko na walang magagawa sila mommy laban sa lalaking ito.

"I didn't leave Mrs. And Mr. Saquez a choice little lady go eat, your new clothes will be here in a min" ang sabi ni daddy ay wag kong galitin ang isang to kaya di nako nagsalita at kumain nalang. pasilip silip lang ako sakanya masyado siyang mahinhin kaya diko magawang kumain ng malakas kahit na gutom ako, mamaya mapikon siya sakin pag mas marami pakong nakain kesa sakanya.

Tahimik lang kaming kumakain, walang nagsasalita at parehong naka pokus lamang sa pagkain. Pagkatapos kong kumain pinunasan ko ng tissue and bibig ko at tinignan ang lalaking tapos na ring kumain at naka tingin na saakin.

" Marami akong gustong itanong" direkta kong sabi sakanya

"Not now" he coldly said he then throw me a plain look

" Let's go, i'll show where your room is" kahit na marami akong gustong malaman tumango nalang ako at sumunod sakanya sa kadahilangang pagod ako at gusto ko na ring magpahinga.

Umakyak kami sa ikalawang palapag kung ako lang magisa sigurado akong maliligaw ako sa laki ng lugar nato.

Tumigil kami sa light green na pintuan, may kalakihan ito at natutuwa ako sa kulayyy.

Binuksan ni Isaiah ang pinto, wait wait.....

Bago pa siya makapasok sa loob hinablot ko ang palapulsuhan niya dahilan upang mabaling ang tingin niya sakin.... Mali sa kamay ko pala munang naka hawak sa pulsuhan niya at sa mukha ko na.

" You're Isaiah Havieno right?" May iilang emosyon akong nabasa sa mata niya pero agad rin itong nawala at napalitan ng walang kabuhay buhay na emosyon.

"Yes" he plainly answer napatanggo nalang ako at binitiwan ang pulsuhan niya.

Pumasok kami sa loob ng at talaga namang satisfied na satisfied ako sa disenyo at kulay ng doom. Modern at kulay light green and white ang kwarto mas malaki rin to kesa sa kwarto ko sa bahay. Hanggang ngayon parang diko pa rin tanggap na dito ako titira.

"I'll send your new things here for now rest" even at this point authority is visible at this words.

Tumanggo ako bilang pagsang ayon.

"Isaiah" bago pa siya makalabas sa kwarto ay tinawag ko sila

Tumigil naman siya at nanatiling nakatayo lamang sa harap ng pintuan kaya nakatalikod siya samin.

"K-kelan ako pwedeng umuwi?" Kinakabahan mang itanong ulit ang bagay na ito itinanong ko pa rin.

" Your parents wouldn't like it if you'll show up at your mansion little lady so suit yourself here your going to stay in this place for as long as i want"

His last words before leaving this new room he gave me made me speechless, the power he had was really something pano niya napatiklop ang parents ko kung sa gayong may pera at mayaman rin naman kami.