Atahan sakin bir bakışla başını eğdi.
“Merhaba.” dedi, fakat elini uzatmadı. Bu mesafeli tavrı Şule’nin yüzündeki gülümsemeyi hafifçe silmişti.
Şule, toparlanmaya çalışarak Sibel Hanım’a doğru döndü.
“Sizin geleceğinizi öğrenince karşılamak istedim. Hem seni çok özlemiştim Sibel teyze.”
Sibel Hanım hafifçe başını salladı, gözlerinde memnuniyet parlıyordu. Tam o sırada Atahan, parmaklarını avucumda biraz daha sıktı ve bana döndü.
“Yorgun hissediyor musun, Yaren?”
Onun bakışları içimi titretti. Dışarıdan ne kadar sert görünse de yanımda iken güven hissi veriyordu.
“Biraz.” dedim.
Atahan hiç tereddüt etmeden konuştu.
“O zaman eve geçelim. Hem yemek de yeriz.”
Sibel Hanım hemen araya girdi, sesi biraz sertleşmişti.
“Oğlum, kendi evine mi geçeceksin? Aile evine gelsene.”
Atahan’ın y
