Birkaç adım attım. Topuklarım halının üzerinden kayar gibi ilerlerken, içimdeki merak giderek büyüyordu. Müzik, kalp atışlarımı bastıracak kadar yüksek değildi. Yavaş ama kararlı adımlarla piste yaklaştım. O an, kadının profilini yakaladım. İnce boynu, omuzlarından dökülen dalgalı saçları… “Melis…” diye fısıldadım, ama dudaklarımdan çıkan ses müziğin içinde eriyip gitti.
Biraz daha yaklaştım. Sanki o eski davetin hayaleti bu salonda yeniden canlanmıştı. Adımlarımı hızlandırdım. Aradaki kalabalığı yararak onlara doğru ilerledim. Kadının omzuna uzandım. Parmaklarım, sıcak tenine hafifçe değdi. Kadın hafifçe irkilip arkasını döndü. Tam o anda, gözlerim onun gözleriyle buluştu.
Ve… Melis değildi.
“Melis…” dedim yine de.
O an içime yayılan hayal kırıklığı, bir anlığına nefesimi kesti. Kadın
