Atahan’ın ağzından;
Akşam olmuştu. Karargâhın içindeki sessizlik sadece uzaktan gelen telsiz sesleriyle bölünüyordu. Masamda oturuyordum. Gün boyu gelen raporları gözden geçirmiş, zihnimi meşgul eden onlarca detayı ayıklamaya çalışmıştım. Ancak ne yaptıysam olmamıştı. Aklım, istemediğim şekilde hep aynı yöne sapıyordu. Yaren.
Kapı üç kez tıklandı. Başımı kaldırmadan cevap verdim.
“Girin.”
Kapı aralandı. Mert içeriye girdi. Sert adımlarla masama yaklaştı.
“Komutanım,” dedi.
Bakışlarımı kaldırdım. Mert’in yüzündeki ifade ciddiydi. Elinde bir dosya taşıyordu. Oturmadan önce dosyayı masama bıraktı.
“Geçen gün demiştiniz ya hani… Yaren Öğretmen’i araştırın diye…”
“Evet. Ne buldun?” dedim. Göz ucuyla dosyaya baktım ama elim uzanmadı.
“Bazı şeyleri öğrenmem vakit aldı. Ama mahallesine ka
