Galiba seni seviyorum.
Gülümsedim. İçinden gelerek söylemiş olduğuna inandım. Aslında birine 'Seni seviyorum' demek çok kolaydı. Önemli olan yüzüme, gözlerime bakarak, hissederek söyleyebilmesiydi.
Ecmel
Neden cevap vermiyorsun?
Üç dakikadır ekrana bakıyordum. Cevabım belliydi. Ama korkuyordum.
Ecmel
Boşversene.
Cevap falan verme bana.
Hata ettim.
Biliyorum.
Ben
Sadece daldım.
Ben de seni seviyorum.
Nefesimi tuttum. Abimin adı ekrana düşünce oflayıp kapattım.
Ecmel
Tamam.
Gözlerimi devirdim.
Ben
Ben galiba değil, gerçekten seviyorum.
Ecmel
Eksik olma.
Yazdıktan sonra çıktı. Bir şey yazmadan ben de çıktım. Abim tekrar aradı. Sakin kalmaya çalışıp cevapladım.
"Efendim?"
"Neredesin sen?" Konuşmama izin vermeden öfkeyle devam etti. "Senin kadar sorum
