Mihrimah Kaya
Kına gecesi sabahı yataktan kalkmak ölüm gibi geldi. Gözlerimi araladığımda yorgunluk bütün vücudumu esir almıştı. Başım hafif zonkluyordu ama yine de içimde tatlı bir heyecan vardı. Dün gece olanlar aklıma gelince keyiflenmedim desem yalan olurdu. Hazar’lara yaptığım o dans şovlu mobbingden sonra iyice keyiflenmiştim. Muhtemelen Hazar, attığım videoları izledikten sonra utancından yüzüme bile bakamayacaktı.
Odamdan çıkıp kahvaltı için aşağı indiğimde herkes çoktan masaya kurulmuştu. Dicle abla neredeyse ölü gibiydi. Hilal de gözlerini zar zor açık tutuyordu. Yanına gidip arkadan ona sarıldım ve yanağına bir öpücük bıraktım.
“Üniversitede de böyle yapardın,” dedi gülümseyerek.
O günleri yad ederek ben de gülümsedim.
“Günaydın, sen de yollardan gelir gelmez bayağı bir yor
