“ก๊อก ก๊อก”
“ขออนุญาตเข้าไปนะคะ”
เสียงหวานของญาดาดังขึ้นหน้าประตู
“เชิญครับ”
เสียงของราวินทุ้มต่ำ ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“อ้าว พี่เตมานานแล้วเหรอคะ?”
ญาดาถามด้วยรอยยิ้มขี้เล่น
“ไม่นานครับ เมื่อครู่นี่เอง”
เตชิตตอบพลางเหลือบสายตามองสายขิม
“พี่เต... สวัสดีค่ะ”
สายขิมทักเสียงเบา แววตาเธอดูอ่อนแรง
“สวัสดีครับขิม... ไม่ค่อยสบายหรือเปล่า ทำไมหน้าซีดจังเลย”
ยังไม่ทันที่สายขิมจะตอบ ราวินก็เดินเข้ามาใกล้ ใช้ปลายนิ้วเรียวแตะแผ่วเบาที่หน้าผากเธอ
“อ๊ะ...”
สายขิมสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อสัมผัสเย็นวาบแตะผิว
“ไม่ได้จะทำอะไร... แค่อยากรู้ว่าตัวร้อนหรือเปล่า”
เสียงเขาอ่อนลง พร้อมสบตากับเธอด้วยแววตาอ่อนโยนจนหัวใจหญิงสาวเต้นสะท้อน
ญาดากับเตชิตยืนมองภาพตรงหน้า สบตากันแล้วยิ้มบางๆ อย่างรู้กัน ทั้งคู่รับรู้มานานว่าราวินกับสายขิมรักกันมาก แต่มีเหตุการณ์บางอย่างทำให้ทั้งคู่ยังไม่เข้าใจกัน
“พี่เต
