สายขิมขับรถออกไปอย่างใจลอย เมื่อถึงร้านสะดวกซื้อ เธอมุ่งหน้าไปยังชั้นวางถุงยาง ภายในร้าน ปลายนิ้วยังสั่นระริกตอนเอื้อมหยิบถุงยางขึ้นมา
"ไซต์ไหนกันล่ะ..."
เสียงในใจแผ่วเบา เธอเลือกขนาด 49 ไปด้วยความไม่รู้...เพราะเธอไม่เคย ไม่เคยแม้แต่จะได้ใกล้เขาในแบบนั้น
เธอพยายามกลั้นใจ ไม่คิด...ไม่รู้...และไม่อยากรู้
เมื่อขับรถกลับมาถึงบ้าน ฝ่าความมืดและความว่างเปล่าในใจอย่างเงียบงัน
นิ่ม...แม่บ้านวัยกลางคนที่คอยดูแลบ้าน วิ่งออกมาหา
สีหน้าเธอลำบากใจอย่างเห็นได้ชัด
"คุณผู้หญิงค่ะ...คุณผู้ชายพาผู้หญิงมาบ้าน 3 คนค่ะ นั่งอยู่ที่ห้องนั่งเล่น..."
คำบอกเล่านั้นเหมือนฝ่ามือที่ฟาดลงกลางหน้าด้วยแรงทั้งหมด
หัวใจของสายขิมเจ็บวูบ ราวกับถูกของมีคมกรีดช้าๆ
เธอแต่งงานกับเขา แม้จะเป็นแค่การแสดงต่อสายตาคนอื่น
แต่ลึกๆ ...ก็แอบหวังว่าเขาจะให้เกียรติกันบ้าง
อย่างน้อย...ก็ในวันแรกที่ควรจะเรียกว่าวันแต่งงาน
แต่เขา
