หลังจากออกจากโรงพยาบาล รถหรูมุ่งหน้าสู่บริษัท ราวินเปิดประตูรถให้ภรรยาของเขา เมื่อเธอก้าวลงมา พนักงานทั้งหลายที่อยู่บริเวณหน้าอาคารต่างหันมามองด้วยความตกตะลึงและประหลาดใจ
ราวินเดินมาโอบเอวสายขิมไว้แน่น ราวกับต้องการประกาศต่อทุกคนว่าเธอเป็นของเขาอย่างเปิดเผย
"คุณไม่ต้องทำถึงขนาดนี้ก็ได้นี่คะ..."
สายขิมพูดเบา ๆ พยายามจะดึงตัวออกอย่างสุภาพ
ราวินเลิกคิ้วก่อนจะกระซิบใกล้ใบหูของเธอ
"ทำไมล่ะ? เป็นเมียฉัน มันน่าอายตรงไหน?"
น้ำเสียงนั้นทั้งจริงจังและอ่อนโยนกว่าทุกครั้ง สายขิมได้แต่นิ่งไป หัวใจเต้นแรงไม่รู้ว่าเพราะคำพูดของเขา...หรือเพราะแววตาที่เปลี่ยนไปของราวินกันแน่
ก่อนที่เธอจะตอบอะไร เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นข้างหลัง
"ขิม!"
สายขิมหันไปตามเสียง ก็พบว่าผู้หญิงที่เรียกชื่อเธอคือ "ญาดา"
"ญาดา! มายังไงเนี่ย?"
"ฉันมาคุยงานกับบริษัทพี่วินน่ะ พี่เตก็มาด้วยนะ เราหาที่คุยกันดีกว่า"
สายขิมหันไปมองราว
