เธอขยับตัวอย่างเชื่องช้า สะโพกเคลื่อนไหวเป็นจังหวะที่บรรจงและเย้ายวน ยิ่งมองลงมาที่ใบหน้าคมเข้มของเตชิตที่ตอนนี้หลับตาแน่น ขบกรามพยายามกลั้นเสียงครางยิ่งทำให้เธอรู้สึกเหมือนได้ควบคุมอารมณ์ของเขาเอาไว้ทั้งสิ้น
มือบางเลื่อนขึ้นไล้ผ่านแผ่นอกแกร่งที่เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ แล้วจิกเบา ๆ เมื่อเขาสวนสะโพกกลับขึ้นมาอย่างหนักแน่น จังหวะที่เขาตอบโต้นั้นดุดันจนเขาหลุดเสียงครางเบา ๆ ออกมา
“อื้ม....อ่าส์ ....ญาดา…”
เสียงแหบพร่าของเขาเอ่ยเรียกเธอ ราวกับกำลังขอทั้งการปลดปล่อย และการลงโทษในเวลาเดียวกัน
“อย่า...ทำหน้าแบบนั้น...พี่จะอดใจไม่ไหวอยู่แล้ว...อาส์...ซีดส์”
เธอก้มลงกระซิบข้างหูเขา น้ำเสียงอ่อนหวานแต่เต็มไปด้วยความท้าทาย
“ถ้าไม่ไหว... ก็แค่...”
เตชิตลืมตาขึ้น แววตาเข้มจัดฉายชัดเต็มแววตา ก่อนพลิกตัวรวดเร็วจนญาดากลายเป็นฝ่ายอยู่ด้านล่างแทน
“ถ้าเธอจะเล่นแบบนี้...” เขากระซิบเสียงต่ำ ขณะที่กดข้อมื
