เสียงเคาะประตู ดังขึ้นท่ามกลางเช้าวันใหม่ที่ยังกรุ่นกลิ่นแดดยามสาย
“ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก...”
เสียงเคาะนั้นมาพร้อมน้ำเสียงหวานนุ่มของแม่บ้านผู้ภักดี
“คุณผู้หญิงค่ะ คุณผู้ชายให้มาแจ้งว่าจะไปเยี่ยมคุณสุพลที่บ้าน คุณผู้ชายรออยู่ข้างล่างนะคะ”
สายขิมเหลือบมองนาฬิกา ก่อนจะหันมาตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“จ้ะนิ่ม บอกคุณผู้ชายว่าเดี๋ยวฉันลงไป”
นิ่มยิ้มให้เล็กน้อยแล้วผละออกจากห้องอย่างเงียบงัน
สายขิมปิดตู้เสื้อผ้าด้วยจังหวะเนิบนิ่งก่อนเลือกหยิบชุดเดรสแขนตุ๊กตาสีครีมอ่อน ที่ชายกระโปรงยาวคลุมเข่าอย่างเรียบร้อย เส้นผมลอนสีน้ำตาลเข้มถูกหวีเบา ๆ และทัดหูอย่างประณีต เพิ่มความละมุนให้กับใบหน้าอ่อนหวานยิ่งขึ้น
เมื่อทุกอย่างเรียบร้อย เธอก้าวลงบันไดด้วยท่วงท่าสง่างามเรียบร้อย
เบื้องล่าง...
ราวินนั่งนิ่งอยู่บนโซฟา เขาเพียงเหลือบมองเธอผ่านหางตา เขายกถ้วยกาแฟขึ้นจิบเบา แล้วเปิดหนังสือพิมพ์อย่างไม่พูดจา
สา
