คอนโดเตชิต
“ขอบคุณนะญาดาที่ยอมให้พี่แวะมาเอาของที่ห้องพี่ก่อนที่จะไปส่งญาดาที่บ้าน”
“ไม่เป็นไรค่ะ ตามสบายเลย”
เตชิตยิ้มที่มุมปาก
“พี่เตค่ะ... พี่รู้เรื่องของขิมกับพี่วินหมดแล้วใช่ไหม?”
ญาดาถามเสียงเบา สายตาสั่นไหวเล็กน้อย
เตชิตพยักหน้า ดวงตานิ่งลึกสะท้อนความห่วงใย
“ใช่ พี่รู้ทุกอย่าง... ไอ้วินมันโกรธขิมมากตอนที่ขิมทิ้งมันไป มันเข้าใจผิด คิดว่าขิมหนีไปแต่งงานกับคนอื่น ตอนนั้นมันแทบบ้า... ดื่มไม่หยุดจนกลายเป็นพิษสุราเรื้อรังเกือบตายเลยนะ”
เขาหยุดพักหายใจ ก่อนเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงนุ่ม
“และเมื่อสามปีก่อน มันต้องรักษาโรคหัวใจเต้นผิดจังหวะ ตอนนี้อาการดีขึ้นแล้ว น่าจะหายแล้วมัง แต่จิตใจมัน...ยังไม่เคยดีขึ้นเลยจนกลับไทยมาเจอขิมอีกครั้ง”
ญาดาเม้มปากแน่น น้ำเสียงแผ่วลง
“น่าสงสารทั้งคู่เลยนะคะ... ทั้งที่รักกันมาก แต่ต้องเลิกรากันแบบนี้”
“แล้วขิมบอกไหม... ทำไมถึงเลิกกับไอ้วินวันนั้น”
“ค่ะพึ
