สายขิมปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อายแม้แต่น้อย ความรู้สึกเจ็บลึกปะทุขึ้นราวเขื่อนพังทลายเธอรู้สึกเปลือยเปล่าทั้งร่างกายและหัวใจ… ศักดิ์ศรีที่เคยรักษาไว้ถูกเขาเหยียบย่ำจนไม่เหลือชิ้นดี
ราวินนิ่งเงียบ ไม่ใช่เพราะไม่รู้สึก แต่เพราะเขาเองก็กำลังนึกคิดอยู่เงียบ ๆ ความโกรธ ความเจ็บ และบางอย่างที่เขาไม่กล้าเรียกว่ารัก กำลังต่อสู้กันในใจอย่างดุเดือด
ความจริงบางอย่างที่เขาเพิ่งได้รู้กลับทำให้ทุกอย่างที่เขาทำ… กลายเป็นบาปที่แม้แต่ตัวเองก็ไม่อาจให้อภัยได้ และเมื่อสายตาเขาเหลือบไปเห็นคราบเลือดที่เปื้อนอยู่บนผ้าปูที่นอน… ทุกอย่างเหมือนหยุดนิ่ง
“เธอบริสุทธิ์”
ความรู้สึกผิด พุ่งเข้ากระแทกอกเขาเหมือนฟ้าผ่า ทั้งเจ็บ ทั้งแน่นอกไปหมด ข่าวที่บอกว่าเธอเลิกกับเขาไปแต่งงานกับคนแก่ มันไม่จริง เพราะเธอยังไม่เคย...
“ขิม...” เขาเรียกเธอเสียงเบา
แต่คำตอบของเธอกลับเฉือนลึกลงในใจอย่างไม่ปรานี
“อย่ามายุ่งกับฉัน สมใจคุณห
