ขิมนั่งทรุดลงตรงหน้าประตูที่ปิดลงอย่างเงียบงัน น้ำตาร้อนๆ ไหลอาบแก้ม ก่อนที่เธอจะยกมือขึ้นปาดออกลวก ๆ
เธอคิดว่าการพูดความจริงกับราวิน อาจจะทำให้ทุกอย่างจบ เขาจะได้ไม่ต้องโกรธ ไม่ต้องแค้นเธออีกต่อไป
แต่คำว่า "ลูกชู้" มันก็เหมือนเข็มที่ทิ่มแทงราวิน หัวใจเขาคงพังทลาย และคงหมดศรัทธาในตัวแม่ของเขาที่เขาคิดว่าเป็นคนดีมาตลอด
เธอสับสนว่าจะยอมบอกความจริงเพื่อรักษาหัวใจเขาไว้ หรือจะเก็บทุกอย่างไว้เอง และยอมแบกรับความโกรธเกลียดของเขาไว้ทั้งหมด
เสียงเธอพร่าทั้งน้ำตา
“ขิมไม่อยากโดนเกลียดแบบนี้... แต่ขิมก็ไม่อยากให้พี่วินต้องเจ็บปวดกับอดีต”
เธอสูดหายใจลึก ฝืนใจตัวเองให้ลุกขึ้นจากพื้น ก่อนจะเอื้อมมือเปิดประตูอย่างเงียบงัน ทุกอย่างรอบตัวเงียบราวกับโลกลืมหายใจ ขิมเดินลงบันไดด้วยจังหวะเนิบช้า เสียงฝีเท้าเบา ๆ กระทบพื้นเป็นจังหวะคล้ายเสียงหัวใจที่เต็มไปด้วยความปวดร้าว
บรรยากาศในบ้านยังคงเย็นเยียบ เธอเ
