Nagkatitigan sila nang matagal, at ang hangin sa loob ng Valerioso Library ay tila biglang naging siksik at hindi maipaglaban. Unti-unti namang nilapit ni Ninong Brixton ang mukha niya sa kanya – dahan-dahan, para bang iniisip pa kung tama ang ginagawa niya, ngunit ang mga mata niya ay puno ng isang bagay na hindi maipaliwanag ni Karah. Malapit na, napakalapit na ng mga labi nito sa kanyang mga labi, nang bigla namang narinig nila na may kumatok ng sunod-sunod sa pintuan ng Library kaya natigil si Ninong Brix at hindi natuloy ang paglapit ng mga labi nito sa kanyang labi.
Hindi na natuloy ang paghalik. Mabilis na umatras si Don Brixton, tila biglang natauhan sa kung ano man ang muntik nang mangyari. Si Karah naman ay napahawak sa kanyang bibig, mga mata na namamaga sa gulat at mga kamay
