My Dangerous Ninong Mafia Boss

CHAPTER 4

Habang patuloy na inangkin ni Don Brix ang babae, alam na niya na hindi ito ang babaeng magpapatibok muli ng kanyang puso. At hindi ito ang babaeng nais niyang gawing reyna ng Imperyong Valerioso. Subalit patuloy nalang niya itong inangkin – totoo naman, babayaran niya naman ang babae pagkatapos.

"Ughhh!! Ohhh!! Grabe Don Brix! Sobrang galing niyo po sa pagpapasarap ng babae!" Patuloy na hiyaw ni Lasha habang nakatuwad pa rin at patuloy na labas-masok ang malaking kargada ng Don sa butas nito.

Bawat pagbayo ng Don ay napapaawang pa ang bibig ni Lasha dahil sa sobrang sarap. Pakiramdam nito ay wala ng espasyo ang maluwang na sana niyang p********e dahil sa laki ng kargada nito. At tila hindi ito hinihingal at hindi napapagod agad sa kama.

Lihim pang nagdasal ang babae na sana pagkatapos ng bembangan nila ng Don ay sabihin nitong pasado siya bilang magiging asawa nito. Kaya mas umungol pa si Lasha para mas gaganahan ang Don sa kanya. Ipinakita niya na kayang-kaya niya itong pasayahin sa lahat ng style pagdating sa s*x. At magiging deserve siya para maging asawa nito.

Samantala...

Hindi naman kinain ni Karah ang tanghalian na hinatid sa kanya ni Aling Martha – tinitigan lang niya ito. Biglang nagsalubong ang kanyang mga kilay nang maisipan na baka hindi talaga mabuting tao ang kanyang Ninong Brix. Kahit may malaking kasalanan ang isang tauhan nito, dapat hindi ganon kadali na kitilin lamang ang buhay ng isang tao. Kung mabuting tao pa ang kanyang Ninong Brix, hindi dapat ito gano'n. Narinig na niya noon pa mula sa mga magulang na ang Ninong niya ay isang mapanganib na Mafia at pinakamakapangyarihan sa Europa at Asya, ngunit mabait daw ang kanyang Ninong kaya naniwala naman siya sa kanyang mga magulang. Sa murang edad niyang labingtatlong taong gulang, para sa kanya ang taong mabait ay hindi maaaring manakit sa kapwa. Tapos ngayon, masaksihan nalang niyang ganun ang kanyang Ninong Brix? Parang siya ang nasaktan sa nangyari sa taong iyon, parang nakikita niya muli ang kanyang mga magulang na walang awang binaril ng mga masasamang taong pumasok sa kanilang bahay mahigit isang buwan pa ang nakaraan.

Muling napahikbi si Karah. Ayaw niyang manatili rito sa Valerioso Palace. Ayaw niyang maging kasama si Ninong Brix niya. Naisip niyang may matalik na kaibigan ang kanyang ina sa Cebu na lagi nitong pinapasyalan. Nakapag- attend pa nga ito sa libing ng kanyang mga magulang. Tama! Pweding doon nalang siya titira. Bahala na't simple lang basta hindi tulad nito katulad kay Ninong Brix.

Hindi talaga niya kinain ang pagkain at hindi siya magdadala ng damit o gamit pag-alis – tanging cellphone lang ang kanyang dadalhin at ang kanyang pitaka na may lamang cash at dalawang ATM card. Tatawagan niya lang ang kaibigan ng kanyang ina na si Mrs. Claudia Ramirez at hihilingin na sunduin siya sa Airport ng Cebu. Kahit bata pa siya ay alam na niya kung paano bumiyahe. Nagmamadali siyang nagbihis. Pagkatapos naman ay maingat siyang lumabas sa kanyang kwarto. Balewala sa kanya ang maraming bodyguard sa labas, ang mga tauhang labas-pasok ng Valerioso palace, pati na rin ang maraming katulong na nakauniporme.

Paglabas niya ay tinahak na niya ang malawak na daanan papuntang labasan ng Palasyong Valerioso. May mga tauhang nakatingin sa kanya at pati na rin ang mga katulong, ngunit hindi siya nagpapahalata na aalis at lalayas siya sa Palasyong iyon ni Ninong Brix.

Medyo mahaba rin ang nilakbay niya bago nakarating sa malaking pader ng gate, at doon ay isa sa mga guard ang nagtanong sa kanya na halatang nagtaka.

"Saan kayo pupunta, Ma'am Karah?" Tanong ng isa sa mga guwardya.

"M-may bibilhin lang po ako, babalik lang kaagad." Sabi pa niya.

"Hindi pwedeng lalabas kayong mag-isa lang, at maraming katulong dito sa loob – pwede ninyong utusan ang isa sa kanila na bibili kung anong gusto ninyo. Alam ba ito ng Ninong ninyo na lalabas kayo? At isa pa, ano pa ang nais mong bilhin? Lahat ng mga gamit at pagkain ay nasa loob na ng Valerioso palace na ito." Mahabang wika at pangungusisa ng isang guard.

Natigilan naman siya at kinabahan. Akala niya kasi ay papayagan lang siya kahit anong oras kapag nais niyang lumabas, basta hindi lang niya ipahalatang aalis at lalayas siya doon. Kaya nga hindi siya nagdala ng bag para hindi halata sa lahat na aalis siya.

"Actually, h-hindi niya po alam, dahil babalik lang naman po ako agad. M-may bibilhin lang talaga akong mahalaga na wala dito sa loob– hindi pwede ang katulong dahil gusto ko ako ang bibili." Sabi niyang akmang aalis na at tuluyang lalabas na ng malaking gate, ngunit bigla siyang hinawakan ng isang guard. Kaya sa gulat niyang pigilan talaga siya ng guard, ay bigla niya itong kinagat sa kamay na nakahawak sa kanyang kaliwang braso.

"Aray!" Hiyaw pa ng guard sa kanyang pangangagat.

At mabilis na siyang tumakbo palabas nang siya'y mabitawan kaagad nito.

"Habulin niyo!" Malakas na sigaw ng guwardyang bigla nalang kinagat ni Karah.

Mabilis namang kumilos ang ibang guard at hinabol nga ang dalagita na si Karah na kumaripas ng takbo palabas ng malaking gate.

At balik naman kay Don Brixton at Lasha – pagkatapos nilang magsex ay parang wala lang nangyari para kay Don Brix. Kampante nitong sinuot muli ang kanyang damit, pati na rin si Lasha.

"Hindi ikaw ang babaeng gusto kong makasama habang buhay. Sorry." Malamig na wika ni Don Brix habang inayos ang kanyang suot. Nilapag ni Don Brix ang puting sobre na may makapal na laman na tig-iisang daang libo.

Kaya kahit nasasaktan si Lasha na hindi siya nagustuhan ng Don, ay natuwa pa rin ito dahil sa binigay ni Don Brix na grasya.

"T-thank you, Don Brix. At sana ay mahanap mo rin ang babaeng nais mong makasama habang buhay." Matamis na wika ni Lasha.

Okay na lang para sa kanya – ang mahalaga ay napaligaya din naman siya ni Don Brix at natikman niya kung gaano ito kagaling sa kama. At sa unang pagkakataon ay si Don Brix lang ang nakagamot ng kakatihan niya sa unang round lang. Grabe, napakalaki, haba, at taba ng kargada nito. Bahala na kung hindi siya napili at nagustuhan ng Don na maging asawa – at least nakapunta siya saglit sa ulap ng kalangitan.

Tama namang nakabihis na si Don Brix nang may tumawag sa kanyang cellphone, at si Lasha ay nagsusuklay pa ng nagusot na buhok nito.

"Yes, hello?" Sagot ni Don Brix.

At nang marinig ang sinabi sa tumawag, ay nag-arko ang kanyang mga kilay at pinatay agad ang tawag.

"Get out of my room now, Miss Lasha Fuentes, because I need to go right away. There's just a small problem downstairs." Malamig na wika ni Don Brix.

Nang makita ni Lasha na tila nagmamadali ang Don, ay kumilos agad ito – kinuha ang kanyang bag at umalis na agad.

Tila nainis namang sumunod si Don Brix na nagmamadali. Si Karah daw ay maglalayas sana! Mabuti nalang at naabutan agad ito at nahabol ng mga guard, kaya ngayon ay nagwawala daw ito.

Habang nagwawala ang dalagita na si Karah, ay unang dumating naman si Aling Martha kung saan ang kanyang alaga ay pinagtulungang hawakan ng dalawang guard.

"Jusko naman, Karah! Bakit ka lalayas? Anong napapasok sa isipan mong bata ka? Alaga ka dito at mahal na mahal ka ng Ninong mo – princesa ang buhay mo rito, tapos aalis ka lang!" Galit na wika agad sa kanya ni Aling Martha, wala kasi itong alam sa nakita niya tungkol sa taong pinapapaslang ni Ninong Brix.

Pinagpawisan na si Karah at naghalo na ang luha at pawis sa kanyang mukha.

"Ayoko po dito! Gusto ko lang po ng simpleng buhay at walang kinatatakutan! Parang awa niyo na, hayaan niyo nalang ako!" Iyak na iyak na pagsisigaw pa rin ng dalagita.

Bigla namang dumating si Don Brix na kasabay pa nito ang babaeng bago lang nakatalik na si Miss Lasha Fuentes.

"Anong nangyari, baby?" Mahinahong tanong agad ni Don Brixton sa dalagita.

Natigilan naman si Karah at natigil din ang kanyang pagwawala. Mas nanginig siya at namutla dahil sa biglang pagdating ng kanyang Ninong Brix – kahit may mahinahong boses ito, ay matalim naman ang mga tingin nito ngayon sa kanya.

"Ninong Brix! Patawad po, please... Gusto ko pong umalis. Sorry po kung ayaw ko dito. Gusto kong mamuhay ng simple lang at walang kinatatakutan. Please... Hayaan niyo nalang po akong umalis dito." Nanginig at umiiyak niyang wika sa harap ng kanyang Ninong.

Akala niya ay magagalit ito sa kanya at sisigawan siya, dahil sa uri ng matalim na mga tingin nito sa kanya. Ngunit nagkamali siya – lumapit ito sa kanya at hinaplos ang kanyang inosenteng mukha habang matiim siyang tinitigan.

"Baby, Ninong loves you – no one can do anything bad to you under my care. I promised you, right? That I would take care of you, love you, and protect you?" Aniya sa malambing na boses.

Mahinang tumango naman si Karah habang patuloy pa ring umiiyak – kahit gaano kabait ang tinig ng kanyang Ninong Brix, ay hindi pa rin maikakailang mapanganib ito, lalo na sa nasaksihan niya kanina.

"Diba mabait ang baby Karah na nakilala ko? Diba good girl ka, baby? Kaya manatili ka sa tabi ni Ninong. No one else can give you everything you want, and especially your protection – only me, baby Karah." Ani Don Brix habang kinuha pa nito ang sariling panyo at maingat na pinunasan pa ang mga luha sa mata ng dalagita.