Yaklaşık bir saattir başımda konuşan Kenan’ın halasına cevap vermesem de sanki onunla konuşuyormuşum gibi susmak nedir bilmemişti. Evde, düğün alanında bana kötü davranan kadının şimdi ki davranışları hiç samimi gelmiyordu.
Kenan’da bir saattir hastaneye gelmemişti. Nerede olduğunu deli gibi merak etsem de bu kadına bir şey dememek için konuşmuyordum.
“Çorba istiyor musun?”
“İstemiyorum. Bana neden iyi davranıyorsunuz? Vurulmadan önce beni göndermekten bahsediyordunuz?”
Gözlerini hafifçe büyütüp, “Pişman oldum,” dedi. “Kenan’ın perişan halini görünce sana kötü davranmamaya karar verdim.”
“Allah razı olsun.”
“Aramızdaki kavga oldubitti. Uzatmayalım daha fazla. Biz akrabayız, illa ki tartışmalar olur.”
Dese de ona güvenmiyordum. Gözlerimi gözlerinden kaçırıp bakışlarımı kapıya çevir
