61

3594 Words

Pangarap Nanatili akong nakatayo hanggang makarating siya sa harap ko. Ngiting ngiti dahil sa pag-amin na ginawa ko. Damn, I can't believe I really did that. "I am not running away." Napanguso ako. Ngayon lang nagsink-in sa akin na hindi lang ang ginawa ko ang nakakahiya kundi ang imahe ko sa oras na ito. Sana man lang diba ay nagdress ako at magandang sumugod doon. Hindi yung ganito na parang baliw na tumakas lamang sa Mental.  "I should thank those two girls for telling a lie to you. Ngayon ko lang naappreciate na hindi rin pala masama ang pagsisinungaling." Humalakhak siya kaya sinapak ko na talaga yang dibdib niya. Hiyang hiya na nga ako tapos ipapamukha pa talaga sa akin.  "Kasabwat ka siguro no?! Ikaw aswang ka ang selfish mo talaga! Hindi mo man lang ba inisip na hahantong ako s

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD