จับมัดแม่งเลย!
พร้าวจับขาคุณนายพาดขอบตลิ่งอย่างมั่นคง น้ำคลองไหลผ่านร่องก้นกับกลีบเนื้ออย่างเย้ายวน
เขาจับเอวเธอไว้แน่น โน้มหน้าลงไปใกล้ๆ เนินเนื้อที่ยังบวมตุ่ยจากศึกบนเล้าไก่
“โอ๊ยย…ไอ้พร้าววว…อย่าเลีย กูจะบ้าาาาา!!”
แต่ปากของเขาก็ไม่สน มือแหวกกลีบเบาๆ แล้วลิ้นก็ตวัดลงไป!
เสียงจ๊วบๆ ดังแข่งกับเสียงน้ำไหล ลิ้นหนาๆ เลียวนอย่างเอาใจ ซอกซอนเข้าไปลึกจนคุณนายสะดุ้งตัวงอ
“อ๊าาาา!! ซี๊ดดด!! ไอ้สัตว์เอ๊ย!! กูเสียววววว!!!”
มือคุณนายกดหัวมันแน่นกับหว่างขา ขากระตุกถี่ ลมหายใจขาดเป็นห้วงๆ
“พอแล้ว! ขึ้นมา! ขึ้นมาซะที!!”
พร้าวยิ้มมุมปาก ลุกขึ้นช้าๆ แท่งเนื้อใหญ่แข็งโป๊ก ชี้โด่กลางน้ำ
เขาขยับเข้าระหว่างขาที่อ้าไว้บนขอบตลิ่ง แล้วกดสะโพกช้าๆ…
“โอ๊ยยยยย!!! ลึกกกกก!!! มึงจะดันเข้ามาทั้งอันเลยเหรอ!!!”
“ไม่ดันให้สุด มันไม่ถึงใจครับคุณนาย…”
เสียงกระแทกเริ่มดังขึ้นอีกครั้ง
**แจะๆๆ ตับๆๆๆ!!**
น
