มีคนเห็น.แต่หยุดไม่ได้!!
ไอ้พร้าวจับเอวคุณนายจันทร์ขึ้นไปนั่งคร่อมบนหลังควาย
เธอขยับตัวไปมาจนก้นอวบ ๆ เบียดกับเป้าพร้าวเต็มแรง
พร้าวแทบกัดลิ้นตัวเอง
“เบา ๆ หน่อยครับ มัน…โดน...”
“ก็ขี่ควายไม่เป็นอะ ต้องขยับบ่อย ๆ เดี๋ยวตก”
เธอยิ้มมุมปาก แล้วแกล้งเอนตัวพิงอกพร้าว
เต้านมสองข้างแนบกับอกแน่น ๆ ของเขา
พร้าวกำเชือกบังคับควายแน่น แต่มืออีกข้างมันเผลอลูบไปตามเอวคุณนาย
เนื้อตัวหอม เหงื่อออกแต่ไม่เหม็น มีแต่กลิ่นยั่ว ๆ
คุณนายจันทร์เริ่มโยกตัวเล็กน้อย
ควายเดินไปเรื่อย ๆ แต่ที่สั่นอยู่ไม่ใช่แค่ตัวมัน…
เป็นร่องก้นนิ่ม ๆ ที่เสียดกับเป้ากางเกงของพร้าว จนมันตื่นโด่ตึงเต็มลำ
“ขยับอีกนิดนะ…พอดีมันคันก้น”
เสียงคุณนายพูดเบา ๆ แต่ยั่วฉิบหาย
เธอรู้อยู่แล้วว่าเบียดโดนอะไร
ยิ่งแกล้งกระดกเอวขึ้นลงเป็นจังหวะ ๆ
พร้าวกัดฟัน “อย่า…อย่าขย่มดิครับ เดี๋ยวมันลั่น!”
“อุ๊ย ตายลั่นเลยเหรอ…น่ากลัวจ
