กินหอยในครัว...
แดดบ่ายยังแรงอยู่ แต่ลมเย็นๆ พัดผ่านใต้ถุนบ้าน ทำให้ในครัวบ้านกำนันตุ้มยังพอมีเงาร่มให้หายเหนื่อย
"แตง" นั่งอยู่บนม้าหินหน้าครก ใส่เสื้อกล้ามตัวบางที่ไม่ได้ใส่ชั้นใน และผ้าถุงลายดอกที่มันเปียกๆ ติดเนื้อเพราะเพิ่งอาบน้ำเสร็จ
กลิ่นหอมของสบู่ยังไม่ทันจาง กลิ่นปลาร้าก็เริ่มโชยจากครกที่เธอตำอยู่
เธอใช้สากตำปลาร้าอย่างไม่รีบร้อน
แต่ในหัวกลับไม่คิดถึงรสชาติ…
เธอกำลังคิดถึงท่อนลำของพี่ตุ้มที่เมื่อวานเพิ่งอัดเธอจนน้ำทะลักร่อง…
“ซี้ด…เมื่อไหร่มันจะมาอีกนะ อยากโดนเย..ข้างครกนี่แหละ จะให้พี่เขาแทงจนน้ำปลาร้ากระเด็นเลย…”
แตงหัวเราะเบาๆ กับตัวเอง แล้วก้มลงตำปลาร้าต่อ
แต่จังหวะนั้นเอง... เสียงฝีเท้าหนักๆ ก็ดังขึ้นจากข้างหลัง
เธอชะงักมือ ไม่ต้องหันก็รู้ว่าใครมา
“หอมว่ะ… ไม่รู้ปลาร้าหรือ.ห.มึงกันแน่ อีแตง…”
เสียงทุ้มต่ำกระซิบใกล้ๆ หู
เธอยิ้มกว้าง หันไปมองพี่ตุ้มที่ยืนอยู่ในกางเ
