NAPAKURAP-KURAP si Bea habang nakatitig siya kay Basty. Pumungay ang mga mata nito saka ngumiti. Iyong ngiti na kay tamis dahilan upang malusaw ang puso niya. Hindi niya tiyak kung kailan nagsimula na makaramdam siya nang ganoon para sa binata.
Natatandaan pa niya ang pagkainis niya rito noong unang magkita sila. Pati na ang pagtatalo nilang dalawa noong hindi ito kumain pero ininom sa harap niya ang mga gamot. Ang pagiging tahimik at isnabero nito sa tuwing kakausapin niya na tila ba nakipag-usap siya sa pader dahil dinedma siya nito.
"Bea?" tawag sa kaniya ni Basty. "Ayos ka lang ba? Wanna say something?" tanong ng binata sa kaniya.
"Ah... Actually, hindi ko alam kung ako ang mararamdaman o kahit ang sasabihin sa iyo," nahihiya niyang turan dito. Kitang-kita niya na gumapang ang saki
