Natatawa na ako habang hawak hawak ko ang aking phone. Para na akong nababaliw dito habang minamasdan ako ng mga kasamahan kong mismo si David ang kumuha para tulungan ako. Though they were so quiet, but still, I know, pag uusapan ako after this kung sila na lang ang nandito sa studio na to. Kita ko rin ang kanilang kuryusidad. Hindi lang kayang makipag usap since they are distant themselves to me kahit gusto ko naman silang maging close kahit sa maikling araw lang.
Napapikit pa ako kasi imbes na mag concentrate ako sa aking ginagawa, mukha ni David sa video call ang nasa harap ko habang nag finalized ako sa damit for the fashion week.
" Alam mo, kung ganito palagi? MAs mabuting pumunta ka nalang dito at mag absent. Para ka na ring wala diyan ehh at hindi nag kocontrate dyan sa lecture
