ภพรักที่ภูดาว

ตอนที่7(ภพรักที่ภูดาว)

พรายสมิง….คือชื่อที่ชาวบ้านภูดาวใช้เรียกเสือสมิงตัวหนึ่ง ที่มันมีวิชาอาคมแกร่งกล้ามาก มันฆ่ากัดกินเลือดมนุษย์มาแล้วไม่รู้กี่คน และไม่สามารถรู้อายุของมันได้เลย มันไม่แก่ มันไม่ตายและกลางวันมันก็ไม่สามารถกลับไปเป็นคนได้อีกแล้วเหมือนกัน….

ไม่มีใครรู้ว่าเสือสมิงตนนี้มาจากไหน….และไม่มีใครสามารถปลิดชีพมันได้เลย……

………………………………………………

นักผจญภัยป่าคณะของหนุ่มแดนไทย

15:30น.

“คืนนี้เราจะผูกห้างและนั่งนอนกันบนต้นไม้ต้นนี้นะครับ^_^”พรานเท้าเอ่ยขึ้นทันทีที่เขาพาพวกเจ้านายจากเมืองกรุงมาถึงยัง ภูดาว ภูเขาที่สูงและกว้างขวางที่สุด ในป่าแถบนี้ไม่มีผู้คนผ่านเข้ามาเพราะเกรงกลัวเรื่องเล่าสมัยก่อนที่เกี่ยวกับเสือสมิง

“ผมจะทำห้างสองอันนะครับ….และพวกเจ้านายรอผมตรงนี้นะครับ….ผมจะไปตัดไม้เพื่อเอามาทำห้างนะครับ^_^”พรานเท้าว่าพลางยิ้มให้เจ้านายทั้งสี่

“ให้พวกผมไปช่วยไหมครับ?”แดนไทยเอ่ยขึ้นอย่างนึกเกรงใจพรานเท้า ที่จะต้องไปตัดไม้มาทำห้างให้พวกเขาทั้งสี่คน

“ไม่เป็นไรครับ….พวกคุณไปอาบน้ำกันเถอะครับ….เดินไปทางทิศเหนือห้าร้อยเมตรจะเจอเข้ากับลำน้ำที่ไหลลงมาจากเทือกเขาด้านบนโน้นนะครับ^^”พรานเท้าว่าพรางชี้บอกทิศทางการไปในครั้งนี้ ทั้งสี่หนุ่มรับคำพรานเท้าอย่างว่าง่าย เพราะพวกเขาไม่อยากเอามือสวยๆของพวกเขาไปแหกและพังกับการตัดไม้มาทำห้างส่องสัตว์และนอนในค่ำคืนนี้

“งั้นผมขอตัว…”พรานเท้าว่าพลางยิ้มให้ทั้งสี่หนุ่ม ทั้งสี่คนก็ยิ้มและก้มตัวให้พรานเท้าก่อนจะแยกย้ายกันเอาเป้ที่แบกกันมาอย่างหนักตลอดการเดินทางหลายกิโลเมตรในวันนี้อย่างปวดไหล่กันไปตามๆกัน หนุ่มๆทั้งสี่พากันหยิบเอาผ้าขนหนูสำหรับเช็ดตัวและเสื้อผ้าผลัดเปลี่ยนกันออกมา คืนนี้จะเป็นคืนสุดท้ายในการค้างคืนในป่าแห่งนี้ พรุ่งนี้พวกเขาก็จะเดินทางกลับกันแล้ว

“ไปครับ….”นนท์เอ่ยบอกทุกคนในขณะที่เขาเตรียมของเสร็จแล้ว ตามด้วยฌอนที่เดินไปยืนข้างๆนนท์เพื่อรอคนอื่นๆ และคริสก็เดินไปหาสองคนตามด้วยแดนไทยที่เดินรั้งท้ายเพื่อน เขาเดินไปตามทางทิศทางที่พรานเท้าบอกไปเรื่ยๆจนทั้งสี่คนมาถึงลำน้ำสีใสขนาดใหญ่

“ยะฮู้^_^”นนท์ยิ้มร่า เขาไม่รอช้าวางอุปกรณ์ทั้งหมดที่เขาหอบถือมาวางลงบนโขดหินและวิ่งกระโดดลงน้ำอย่างไว

“สวรรค์ชัดๆว่ะ^_^”คริสว่าพลางกดชัตเตอร์กล้องถ่ายรูปของเขารัวๆ

“วู้ว^_^”ฌอนผิวปากอย่างสบายอารมณ์ก่อนจะถอดเสื้อเชิ้ตที่เขาสวมใส่อยู่ออกไปและเดินไปกระโดดลงน้ำตามนนท์ไป

“ไม่อาบน้ำรึไงไอ้คริส?”แดนไทยเอ่ยถามเพื่อนสนิทของเขาที่มัวแต่หลงใหลกับธรรมชาติน้ำใสจนเห็นตัวปลาซิวตัวเล็กๆที่พากันแหวกว่ายอย่างชัดเจน

“อาบดิว่ะ….ถ้ามีสาวๆสวยๆมาอาบด้วยเนี่ย…มันสวรรค์บนติดชัดๆๆ^_^”คริสว่าพลางทำหน้าเคลิ้มฝันจินตนาการไปไกลแล้ว แดนไทยส่ายศีรษะไปมากับความบ้ากามของเพื่อนสนิท เขาถอดเสื้อยืดของเขาออกพลางค่อยๆก้าวขาลงไปในน้ำสีใสและดำผุดดำว่ายแหวกว่ายไปมาอย่างสบายอารมณ์

พรึบ

จ๋อมแจ๋ม

ร่างของคนสองค**ำผุดดำว่ายเข้ามาหากันใกล้มากขึ้น มากขึ้นจนคนทั้งคู่สัมผัสกันได้ จึงค่อยๆหยุดดำน้ำเเปรเปลี่ยนมาเงยหน้าขึ้นจากผิวน้ำแทน

ทันทีที่ร่างของคนสองคนผุดขึ้นมาจากน้ำทั้งคู่ก็หันหน้ามาเผชิญหน้ากันเข้าอย่างจัง

ดวงตาทั้งสองคู่เบิกโตขึ้นเมื่อแววตาทั้งสองคู่ประสานกัน แววตาสีน้ำตาคู่สวยสั่นไหวด้วยความตกใจ แววตาคู่คมสีดำจ้องมองแววตาคู่สวยตรงหน้าด้วยความหลงใหล นี่เขาคิดถึงแต่เธอจนมองเห็นหน้าเพื่อนของเขาเป็นเธอไปแล้วเหรอเนี่ย

“ร้อยดาว….”

“ร้อยดาวของพี่…”เสียงหวานแหบแห้งเอ่ยขึ้นพลางค่อยๆขยับใบหน้าหล่อๆของเขาเข้าไปใกล้ๆใบหน้าสวยหวานไร้สีแต่งเติม จนริมฝีปากของทั้งคู่แนบชิดกัน

“อื้อออ”แดนไทยหลับตาพริ้มปล่อยใจปล่อยตัวไปกับจูบหวานๆนี้จากร้อยดาว ผู้หญิงที่อยู่ในฝันของเขา มือหนาค่อยๆเอื้อมไปกอดเอวคอดที่อยู่ใต้น้ำ ดวงตาของเขาค่อยๆลืมขึ้นเมื่อเขาสัมผัสเข้ากับหน้าอกหน้าใจทำให้เขาตกใจ

พรึบ

“นายเป็นใครเนี่ย!”

“มาจูบฉันทำไม!!”เสียงหวานแผดเสียงดังอย่างไม่พอใจที่โดนขโมยจูบแรกไป เธอชี้หน้าชายหนุ่มผิวขาวที่ท่อนบนเปลือยเปล่ามองเห็นมัดกล้ามหน้าท้องที่แข็งแกร่งมัดกล้ามเรียงตัวกันสวยร่างกายกำยำล่ำสันจนเธอเผลอใจเต้นแรง แต่ก็แค่แวบเดียวที่เธอเผลอแอบมองซิกแพคของเขา

“อย่ามองนะ!”ร้อยดาวร้องเสียงหลงออกมาอย่างตกใจที่เธอมองตามสายตาของชายหนุ่มที่มองเธอตาไม่กระพริบมาที่หน้าอกหน้าใจของเธอที่มียอดปทุมถันสีชมพูประดับไว้อย่างสวยงาม หน้าท้องแบนราบเอวคอดผิวขาวผุดผ่อง ร้อยดาวรีบยกแขนของเธอขึ้นมาปิดหน้าอกหน้าใจที่ใหญ่โตของเธอทันที

“หันไปเลย!”ร้อยดาวเปล่งเสียงแข็งพลางจ้องหน้าของแดนไทยแววตาแข็ง

“หันไปสิ!”เธอแผดเสียงอีกครั้งที่แดนไทยไม่ยอมหันหลังไปตามคำที่เธอบอก

“ครับๆๆหันก็ได้ครับ”แดนไทยว่าพลางต้องหันหลังหนีเธอเพราะเธอเปลือยกายอยู่นั่นเอง เมื่อชายหนุ่มแปลกหน้าหันหลังให้เธอไปแล้ว ร้อยดาวก็รีบเดินขึ้นจากน้ำทันทีมุ่งหน้าไปยังกองเสื้อผ้าของเธอที่ถอดวางอยู่บนโขดหิน

“ผมหันไปได้รึยังครับ?”แดนไทยที่ได้ยินเสียงจ๋อมแจ๋มของร้อยดาวที่เดินขึ้นฝั่งไปตั้งนานแล้วก็เอ่ยถามเธอไปทันที เพราะเขาอยากจะมองหน้าเธออีกสักครั้งว่าใช่เธอจริงๆรึเปล่า

“หันมาได้แล้ว!”เสียงอ้อมแอ้มๆของร้อยดาวดังมาจากหลังโขดหินทำให้แดนไทยหันไปหาต้นเสียงของเธอทันทีด้วยความดีใจ

“เธอคือร้อยดาวเหรอ?”แดนไทยยิงคำถามที่เขาอยากรู้ใส่เธอทันที ร้อยดาวที่ใส่เสื้อผ้าเสร็จแล้วก็ค่อยๆเดินออกมาจากหลังโขดหิน การแต่งกายของร้อยดาวทำให้แดนไทยมั่นใจทันทีว่านี่คือเธอจริงๆ นางในฝันของเขา เธอสวมใส่เสื้อผ้าฝ้ายสีขาวสะอาดตาแขนแค่ข้อศอกสวมผ้าถุงสีชมพูสั้นแค่หัวเข่าสวมใส่รองเท้าแตะหูคีบสีดำ

“ร้อยดาว”แดนไทยเอ่ยชื่อร้อยดาวไปพลางค่อยๆยิ้มขึ้นเรื่อยๆทำให้ร้อยดาวทำหน้าหวาดกลัวแดนไทยทันที

“นี่เอ็งเป็นใคร…..?”

“รู้จักข้าได้ยังไง?”

“อย่าบอกนะ…ว่าเอ็งคือพรายสมิงน่ะ?”ร้อยดาวว่าพลางตั้งจิตเพ่งเล่งไปมองชายหนุ่มแปลกหน้าที่ท่อนบนเปลือยที่อยู่ในน้ำทันที เธอมองไม่เห็นอะไรในตัวเขา เขาไม่ใช่เสือสมิงที่จำแลงปลอมแปลงกายมาแน่นอนและที่สำคัญเขาคนนี้ไม่ใช่คนในหมู่บ้านภูดาวแน่นอน

“นายเป็นใคร….?”

“มาจากที่ไหน?”ร้อยดาวเอ่ยถามแดนไทยไป ชายหนุ่มก็จ้องมองหน้าของร้อยดาวที่เหมือนในฝันของเขามาก บางทีนี้เขาก็อาจจะฝันไปอีกแล้วก็ได้ แต่ที่น่าแปลกก็คือครั้งนี้ในฝันของเขา เขาสามารถพูดคุยกับร้อยดาวได้ ชายหนุ่มยิ้มกริ่มออกมาอย่างดีใจ คงไม่ใช่เขาข้างเดียวแล้วสินะที่จะได้รู้จักเธอ ต่อไปเธอเองก็จะได้รู้จักเขาด้วยเหมือนกัน^_^