"Bunu...Ağabeyim göndermiş..."
Elindeki beyaz elbiseyi usulca yatağa bırakıp hüzünlü gözlerle baktı bana Eyşan.
Daha fazla bana acıyan gözlerle bakmasına katlanamayıp gözlerimi boşluğa çevirdim.
Soluğunu sesli bir şekilde bırakıp yanıma oturdu.
" Hiç mi istemiyorsun ağabeyimle evlenmeyi..?"
"Sen olsan annenin katillerinin gelini olmak istermiydin..?"
Soğuk bir şekilde söylediklerimle bir an sessiz kaldı.
"Ağabeyim annene bir şey yapmadı ki... Onun tek suçu kan bağı... Ama ağabeyim asla onlar gibi değil... Onun ne kadar iyi ve adaletli bir insan olduğunu tüm Amed bilir-"
" Umrumda değil..!
Kaşlarım çatık ona dönüp buz gibi bir ses tonuyla konuştum.
" Biraz yalnız kalmak istiyorum..."
Derince yutkunup ağabeyinin bir eşi kara gözleriyle bana masumca bakınca içim bir an burkuldu
