เสียงกระดิ่ง
1039 Words
ตอนที่1 เสียงกระดิ่ง
กรุ๊งงกริ๊งง!!~~~กรุ๊งงกริ๊งงง!! ~~~
เสียงกระดิ่งจากภู่ระบายดังแว่วมาตามสายลม เด็กน้อยวัยหกขวบเศษเงยหน้าขึ้นมองตามเสียงกระดิ่งนั้นแล้วยิ้มออกมา เสียงกระดิ่งดังไปมาตามแรงลมที่พัดผ่าน ทำให้เด็กน้อยต้องยืนจ้องมอง พลันกับความทรงจำเมื่อหกเดือนก่อนดังผุดขึ้นมาในหัว
"หากเสียงกระดิ่งดังแว่วมาตามสายลม วันนั้นหม่าม๊าจะกลับมา!!"
เมื่อเสียงหวานแว่วของมารดาดังเข้ามาในหัว เด็กน้อยจึงรีบวิ่งออกไปหาบิดายังห้องนอนของเขาพร้อมรอยยิ้มที่ดีใจ
ประตูถูกแง้มอยู่น้อยๆพลันให้เด็กหญิงมองผ่านเข้าไปก่อนจะเปิดประตู เธอมองเห็นบิดากำลังยืนจ้องมองบางสิ่งอย่างไม่ละสายตา ความไร้เดียงสาของเด็กน้อยหาได้สนใจไม่ เธอผลักประตูเข้าไปโดยที่ลืมเคาะประตูก่อน ทำให้เขาตกใจเป็นอย่างมาก รูปที่อยู่ในมือหล่นแตกกระจายไปกับพื้น
เพล้งงงง!!!!~~~
"อย่าเข้ามาน้องอัยย์ !! " เสียงทุ้มนุ่มดังขึ้นเพื่อห้ามลูกสาววัยกำลังน่ารักเข้ามา
ใบหน้ายิ้มแย้มดีใจของเด็กน้อยกลับเปลี่ยนสีเพราะเสียงของบิดาที่ดังขึ้นมาทำให้เธอตกใจเป็นอย่างยิ่ง เรื่องดีใจที่จะมาบอกกลับลืมไปเสียแล้ว ใบหน้าที่เปื้อนยิ้มกลับเปลี่ยนเป็นน้ำตาที่ไหลลงมาแทนที่
"น้องอัยย์ขอโทษค่ะ ..ฮึกๆๆ..น้องอัยย์ลืมเคาะประตูก่อนเข้ามาเลยทำให้ปะป๊าตกใจ!! " เสียงน้อยๆน่ารักพูดออกมา
เขารีบเดินเข้ามาแล้วอุ้มลูกสาวสุดที่รักขึ้นมาในอ้อมแขนดวงตาที่อ่อนโยนของบิดามองมายังลูกสาวผู้น่าสงสาร ภายในเจ็บปวดจนแทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่ได้ น้องอัยย์น่ารักขนาดนี้ เธอทิ้งลูกไปได้ยังไงนะ...
ในใจครุ่นคิดถึงเรื่องเมื่อหกเดือนก่อนขึ้นมา ...เธอทำแบบนั้นต่อหน้าเขาและลูกได้ยังไง..
ทศภาค หรือทศ ชายหนุ่มรูปหล่อนักธุรกิจ ที่ดูดูแล้วมีครบทุกอย่าง ทั้งเงินทอง ครอบครัว และความสุข แต่สุดท้ายก็ต้องมีเรื่องราวให้คนทั้งประเทศต้องช็อคไปตามๆกัน จากข่าวการกระโดดตึกของภรรยา เรณิสรา หรือ นิด แม่ของน้องอัยย์
การกระทำของเธอทำให้สังคมต่างพากันวิภาควิจารย์ไปต่างๆนาๆ โดยที่เขาเองก็ไม่คิดจะแก้ข่าวใดๆเลย เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้นกับภรรยาของเขา พักหลังมานี้นิดมีทีท่าจะหึงหวงเขาอยู่เป็นประจำ ทำให้เขาก็เอือมระอาเต็มทนและคิดจะหย่าขาดจากเธอหลายครั้ง แต่เมื่อหันมามองน้องอัยย์ลูกสาวสุดที่รักแล้ว เขาก็ต้องฝืนใจอยู่เพื่อน้องอัยย์..
คำถามในใจยังคงผุดขึ้นมา เขาค่อยๆยกมือขึ้นแล้วใช้นิ้วๆหัวแม่มือปาดน้ำตาให้ลูกสาวอย่างแผ่วเบา สาเหตุเดียวที่นิดทำแบบนั้นต่อหน้าน้องอัยย์คงเป็นเพราะทำประชดเขาแต่คนที่เจ็บปวดกลับเป็นน้องอัยย์ ตอนนี้มีอะไรดีขึ้นล่ะ นอกจากเธอนอนเป็นเจ้าหญิงนิทรามาแล้วหกเดือน
แม่ที่เอาแต่เหวี่ยงวีน วันๆแทบจะไม่สนใจน้องอัยย์ แถมยังไปเฝ้าเขาถึงที่ทำงาน จนพนักงานผู้หญิงไม่กล้าเอางานเข้าไปส่งแบบนี้เขาจะทนไหวได้ยังไง วันๆมีแต่เรื่องปวดหัวทั้งเรื่องงาน และเรื่องภรรยา
ก่อนหน้านั้นเขาถูกขอร้องให้แต่งงานกับนิดเพราะคุณย่าขอร้องมันเป็นเรื่องสัจจะหมั้นหมายมาแต่รุ่นคุณทวด ทั้งสองฝ่ายไม่มีบุตรชายหญิงมาบรรจบกันสักที จนมาถึงรุ่นเขาสุดท้ายคุณย่าป่วยหนักเขาก็เลยต้องตกแต่งนิดตามคำขอของผู้ใหญ่
ส่วนเรื่องที่มีน้องอัยย์นั้นเกิดจากนิดมอมเหล้าเขาจนขาดสติเขาจำอะไรไม่ได้เลยในคืนนั้น หลังจากนั้นนิดก็ตามติดเขาตลอด เหวี่ยง วีน โวยวายหึงหวงไปทั่ว จนเขาต้องเอ่ยปากขอหย่า น่าจะเป็นเหตุที่ทำให้นิดต้องคิดทำอะไรแบบนี้ต่อหน้าลูกเพื่อรั้งเขาไว้อย่างแน่นอน
"ปะป๊า..โกรธน้องอัยย์เหรอคะ..ทำไมเสียงดังใส่น้องอัยย์?" คำถามจากลูกสาวทำเอาเขาต้องยิ้มออกมาน้อยๆ
"ปล่าว!!ปะป๊าตกใจกลัวน้องอัยย์จะวิ่งเข้ามาเหยียบเศษแก้ว ปะป๊าจะโกรธน้องอัยย์ได้ยังไงน้องอัยย์น่ารักและเป็นเด็กดีขนาดนี้..หยุดร้องเถอะนะคนดีของปะป๊านะ.."
"น้องอัยย์ไม่ร้องแล้วค่ะ..." น้องอัยย์ยกมือป้อมๆขึ้นปาดน้ำตาของตัวเอง
"แล้วน้องอัยย์มาหาปะป๊าแบบนี้มีเรื่องอะไรจะอ้อนป๊ารึปล่าวน้าา.."
"น้องอัยย์เห็นกระดิ่งของหม่าม๊าที่แขวนอยู่มีลมพัดมาแล้วสั่นเสียงดัง หม่าม๊าเคยบอกว่าถ้าวันไหนกระดิ่งมันดัง หม่าม๊าจะกลับมา ปะป๊าน้องอัยย์คิดถึงหม่าม๊าแล้ว น้องอัยย์แทบจะรอหม่าม๊าไม่ไหวแล้วค่ะ"
ความขื่นขมจุกเจ็บอยู่ในใจแทบจะพังทลายออกมาเขื่อนของน้ำตาเกือบจะกลั้นไว้ไม่ไหว ความสงสารลูกสาวอย่างจับใจ ตลอดเวลาน้องอัยย์ถูกนิดพูดจารุนแรง ตบตี เธอทำลูกขนาดนี้แล้วน้องอัยย์ยังรักยังคิดถึงแม่ของเธอแทบทุกลมหายใจเข้าออก วันๆแทบไม่เคยเล่นสนุก นั่งขลุกอยู่ในห้องของมารดาที่นอนแน่นิ่งเป็นผักอยู่แบบนั้น ทำเอาคนเป็นพ่อแบบเขานึกแค้นใจทั้งสงสารลูกขึ้นมา
น้องอัยย์ยังคงฝังใจกับคำพูดของนิดแม้รู้ทั้งรู้ว่าหม่าม๊าของเธอนั้นมีความหวังอันลิบหลี่แล้วที่จะกลับมาหาน้องอัยย์...แต่น้องอัยย์ก็ยังไม่เคยคิดที่จะสิ้นหวัง ความหนักแน่นของสูกสาวตัวน้อยช่างไม่ต่างกันกับเขาเลยจริงๆ
"หม่าม๊าสัญญาแล้ว..น้องอัยย์รู้สึกว่าหม่าม๊าจะกลับมาหาน้องอัยย์ค่ะ"
.?จบตอนที่1 ?
- Writer
