เรณิสรากลับเข้ามาในห้องที่มืดสลัว ขวดเหล้าถูกยกขึ้นดื่มอย่างหมดกำลังใจ อดีตที่ผ่านมานั้นไม่น่าจะจำได้ทั้งหมด ทำไมต้องกลับมาจำได้แบบนี้ ความเกลียดตัวเอง ความขยะแขยงในความร้ายกาจของตัวเองมันทำให้เรณิสราไม่อยากจะอยู่สู้หน้าของทศภาคและะน้องอัยย์
น้ำตาไหลรินลงมาอย่างเจ็บปวด ทำไมไม่ตายไปตั้งแต่แรก ทำไมต้องกลับมามีชีวิตที่ต้องทุกข์ทนอยู่กับความอัปยศแบบนี้ ก่อนหน้านั้นเธอทำแบบนั้นลงไปเพื่อเขางั้นหรือ มาถึงวันนี้เธอได้รู้ซึ้งแล้วว่า เธอไม่สมควรและไม่เหมาะสมที่จะอยู่กับทศและน้องอัยย์ได้เลย นิดยกขวดเหล้าขึ้นดื่มอีกครั้ง ความผิดหวังในตัวเองครั้งนี้มันทำให้เธอไม่รู้จะเดินต่อไปอีกอย่างไร นิดก้มหน้าลงร้องไห้เสียใจกับการกระทำของตัวเองที่ผ่านมา
ทศภาครีบกลับมาที่โรงแรม เขารีบวิ่งเข้ามาและเปิดประตูห้องขึ้นอย่างกระหืดกระหอบ ความเป็นห่วงเธอมันเกิดขึ้นอย่างมากมาย เมื่อประตูห้องเปิดขึ้น ทศภาคกลับมองเห็นแค่คว
