เอกสารที่พัฒน์หยิบออกมาจากซองเอกสารสีน้ำตาล สายตาที่ยิ้มย่องอย่างได้ใจกลับเปลี่ยนไป เพราะเอกสารทั้งหมดนั้นเป็นกระดาษวาดรูปเล่นๆของน้องอัยย์ที่มีรอยขีดเขียนสกปรกเต็มหน้ากระดาษ พัฒน์ขว้างกระดาษพวกนั้นลงพื้นกระจัดกระจาย นังนิดกล้าเล่นกับคนอย่างไอ้พัฒน์แบบนี้เจอดีแน่ นิดยืนยิ้มเยาะอย่างได้ใจ
พัฒน์โกรธนิดมากที่คราวนี้เธอหักหลังเขา และเดินเข้ามาจะทำร้ายเขา ครั้งที่แล้วไม่เข็ดอีกรึไง ที่สะดีดสะดิ้งพลัดตกตึกไปเอง คราวนี้ไม่โชคดีเหมือนครั้งก่อนแน่ๆ
พัฒน์เดินตรงเข้ามาหานิดด้วยใบหน้าโกรธแค้น สายตาแดงก่ำพุ่งตรงมาที่เธอ ในที่สุด เหตุการณ์ทั้งหมดในวันนั้น ทำให้เธอจดจำมันขึ้นมาได้ทั้งหมด ..
.....
ย้อนกลับไปเมื่อนิดเกิดอุบัติเหตุคราวก่อน
ในวันที่ตื่นขึ้นมาในตอนบ่าย นิดรู้สึกปวดหัวขึ้นมา เพราะดื่มหนักเกินไป เธอมองดูนาฬิกาแล้วเห็นว่าใกล้เวลาเลิกเรียนของน้องอัยย์ ความคิดชั่ววูบกลับเกิดขึ้น
เธอจะต้อ
